Η Ντόρα η ασυλία της και ο Κούβελος

Εμφύλια (ΝΔ) πολιτική διαπάλη με παράπλευρη απώλεια την δικαιοσύνη

Του Ευγένιου Ανδρικόπουλου

Την άποψή μου για το Μητσοτακέϊκο την γνωρίζετε.. Ασφυκτιώ στην πολιτική τους παρουσία όπως αν με εγκιβώτιζαν αεροστεγώς με φυσική κοπριά . Πρόκειται ωστόσο για το ίδιο ακριβώς συναίσθημα που με διακατεχει έναντι γενικά των κομματικών ραδιουργιών ανεξαρτήτως της πολιτικής προέλευσής τους..

Και στην περίπτωση της Ντόρας Μπακογιάννη – Μητσοτάκη με την (όχι απλώς αδόκιμη) ανήθικη εκ μέρους των εισαγγελικών αρχών αίτηση άρσης της ασυλίας της μια ημέρα πριν κλείσει η βουλή, αναδεικνύεται ότι:

Πρώτον οι δημοσκοπήσεις όντως διαμορφώνουν πολιτικές συνειδήσεις διότι δεν υπάρχει προηγούμενο εισαγγελικής αρχής 

(πλην εκείνης της «ειδικής» παρωδίας κατά του Ανδρέα Παπανδρέου το λερό 1989 -στο οποίο πρωτομάστορας της λάσπης ήταν ο πατέρας της- όταν ο ακτινοβολών πολιτικός τους ξεφτίλισε διεθνώς με το «ως ει παρών») 

που να αποτόλμησε να κοιτάξει στα μάτια όχι πρόεδρο πολιτικής παράταξης, αλλά έστω μιας πολυεθνικής, (Χριστοφοράκος).. Στάση που επιβεβαιώνει την ρήση των αναρχικών πως πράγματι οι δικαστικές αρχές ως φίδια δαγκώνουν τους ξυπόλητους. (στην περίπτωση της κ. Μπακογιάννη τους δημοσκοπικά ξυπόλητους..)

Οι Τσερτσέτηδες και οι Πολυζωίδηδες μας τελείωσαν γιατί η σύγχρονη κοινωνική μηχανή διέκοψε την παραγωγή του είδους τους ως ασύμφορη.. Οικονομικά, κοινωνικά και ως εκ τούτων και πολιτικά ..

Δεύτερον τα περί της μη δηλώσεως  στο πόθεν έσχες του κ Κούβελου μετακίνησης δικών του χρημάτων, των οποίων μάλιστα ο δηλωθείς σκοπός τους δεν αφορούσε δραστηριότητες επί της ελληνικής επικρατειας, είναι πολιτικά φληναφήματα επί των οποίων μάλλον οφείλουν να απολογηθούν οι εισαγγελικές αρχές και όχι ο κ. Κούβελος. Επειδή οι κινήσεις αυτές καλύπτονται από τα κατάπτυστα  ΕΟΚΙΚΑ νομοθετήματα περί ελεύθερης διακίνησης κεφαλαίων, (και εργασίας αλλά αυτή είναι άλλου παπά ευαγγέλιο) που μας κατολίσθησαν ως εδώ..

Κατά συνέπεια, πολύ φοβάμαι πως οι εισαγγελικές κινήσεις υποκρύπτουν την στυφή  γεύση της υποδόριας δικαιϊκής συνεργείας σε έγκλημα εμφύλιας κομματικής διαπάλης που στράφηκε επαναλαμβάνω κατά του εκλογικά ξυπόλητου. 
Ωστόσο και προς το Μητσοτακέϊκο: Μάχαιραν έδωκες, μάχαιραν λαβαίνεις..

 Υπό μια ευρεία έννοια η περίπτωση του κ. Κούβελου θα μπορούσε να αντιστοιχηθεί με εκείνη του  κ. Τσοχατζόπουλου,
(θυμηθείτε με ως προς το σε ποια χρονοντούλαπα της ιστορίας θα καταλήξει η υπόθεσή του ) ,
όπου ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΓΚΛΗΜΑ ΔΕΔΟΜΕΝΟΥ ΟΤΙ ΝΟΜΟΣ ΠΟΥ ΝΑ ΤΟ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ!! 
(οι νομοθετικές ακροβασίες Καστανίδη δεν μπορούν να στοιχειοθετήσουν ούτε και να περιγράψουν και μάλιστα εκ των υστέρων έγκλημα ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΑ παραγραφέν.. ) 

Το γνωρίζουν ακόμη και οι πρωτοετείς φοιτητές της Νομικής Σχολής.

 Επομένως μπορούν μήπως οι εισαγγελικές αρχές να μου εξηγήσουν, στην αχαλίνωτη φαντασία τίνος ποινικού νου χρεώνεται εκείνο το αμίμητο « ξέπλυμα μαύρου χρήματος προσπορισθέντος από ΑΝΟΜΗ -
αυστηρή προϋπόθεση του μαύρου-  δραστηριότητα», 
όταν αυτή ακριβώς η δραστηριότητα εξ’ αιτίας της παραγραφής της δεν υφίσταται; 
Πως δηλαδή μπορεί να δικαστεί κάποιος για τις δευτερογενείς αφηγήσεις ενός εγκλήματος που πρωτογενώς και νομικά δεν υπήρξε; Να καγχάσω, τώρα ή μετά την ολοκλήρωση της δίωξης;

Όλα αυτά είναι παρωχημένα παραμύθια φθηνής επικοινωνιακής και φυσικά προεκλογικής αγοράς, που εξ' αιτίας της έντασης αλλά και της ποιότητας του λαϊκού θυμού, θα τσαλαπατηθούν απ' αυτόν, ως τρωκτικά φορείς επικίνδυνων ασθενειών. 

Θέλω να πιστεύω πως η εμπειρία της δεκαεξαετούς πολιτικής του αφασίας, του έδειξε οδυνηρά είναι η αλήθεια, ότι με ευθύνη του διαπλανητικού γραψαρχιδισμού του, έδωσε χώρο και τροφή στα πολιτικά τρωκτικά να του μολύνουν την ζωή... 

Αρχής γενομένης έτσι των πολιτιστικών του ζωτικών οργάνων εξαπλώθηκε αυτή σε όλο του το σώμα με φυσικό επακόλουθο τον πολιτικό και οικονομικό του μαρασμό.. Κατάσταση κατά την ταπεινή μου άποψη μη αναστρέψιμη. 

Εκτός και αν επί του τόπου αναπτυχθεί ο επαναστατικός "νοτιάς" της αραβικής ερήμου και σαρώσει κάθε ίχνος παρασιτικής ζωής..
  eandrik@otenet.gr