ΓΑΛΛΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Ο Γάλλος καθεστωτικός νταβατζής και οι Ευρωπαϊκές πόρνες του νότου και της Μεσογείου..

Από τον Ευγένιο Ανδρικόπουλο

Θα διαβάσετε πολλά για τις Γαλλικές εκλογές.. Ειδικών, ειδικευομένων και .. ανειδίκευτων επί του έργου.. Πολλοί θα αποτολμήσουν και αναγωγές ή συσχετισμούς με την Ελληνική πραγματικότητα..

Η υπερπληροφόρηση  θα ρέει εν αφθονία.. Αλλά όπως πάντα μόνον ότι διαβάσετε εδώ θα ισχύει.. Απλώς γιατί ο υπογράφων σπούδασε, έζησε στην Γαλλία και με τον λαό της έχει συστηθεί τουλάχιστον δια χειραψίας. Έτσι:

Όποιος καταπλάγηκε από το ποσοστό της Ακροδεξιάς (έχει βαθύτατες κοινωνικές ρίζες στην χώρα αυτή) της Θυγατέρας Λεπέν δεν έχει συστηθεί με Γάλλο ούτε δια ανταλλαγής βλέμματος..  Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων το συνοδευτικό του πολιτικού όρου σοσιαλισμός επί Γαλατικού εδάφους δεν είναι ποτέ ο διεθνισμός αλλά ο εθνικισμός.. Τα όσα επισήμως δηλώνουν οι πολιτικές ηγεσίες σε σχέση με τις πολυπολιτισμικότητες ή την συνύπαρξη των λαών και άλλες παρόμοιες ονειρώξεις του Μελανσόν, δεν αντιστοιχούνται σχεδόν ποτέ με τις επί του πρακτέου συμπεριφορές τους έναντι της επιμιξίας λαών και πολιτισμών, ιδία δε όταν πρόκειται περί μουσουλμάνων, δίχως αυτό να σηματοδοτεί αποκλειστικά την θρησκευτική διαφορά. Είναι το σύνολο των εισηγμένων πολιτισμικών αξιών που ο μέσος Γάλλος δεν αποδέχτηκε ποτέ παρά την πολύχρονη παρουσία των άλλοτε αποίκων του στην δική του πατρίδα .

Σε ότι αφορά την αριστερά, διερωτώμαι πως κάποιοι μπορεί να πίστεψαν την δημοσκοπική πλάνη επί των πολιτικών διαθέσεων του λαού μιας χώρας που βρίσκεται μεταξύ των τριών ή τεσσάρων υψηλότερων ορόφων της διεθνούς κοινότητας. Η Γαλλία είναι ένα από τα μέλη της συμμορίας των παγκόσμιων νταβατζήδων και ο Γαλλικός λαός το εισπράττει εν τοις πράγμασι αυτό από ένα κράτος πρόνοιας τις παροχές του οποίου ο Έλληνας δεν είναι σε θέση ουτε να ονειρευτεί. 

Σχοινοβατεί έτσι (ο λαός) μεταξύ της διατήρησης της αριστεράς σε ένα αξιοπρεπές ποσοστό ως δικλείδα ασφαλείας του επιπέδου ζωής του, αλλά κρατά επί της διαχείρισης την δεξιά συμμορία η οποία του τα .. φέρνει από τις ληστρικές επιδρομές της, με πιο πρόσφατη επί παραδείγματι αυτή της Λιβύης. 

Πρόκειται περί εκλογικού ποσοστού ωστόσο, που το αυξάνει όταν οι εναντίον του καθεστωτικές επιθέσεις εντείνονται για να το μειώσει στην αντίστροφη περίπτωση, όταν το καθεστώς (έντρομο με την εικόνα της Βαστίλης πάντα κάτω από βλέφαρα) χαλαρώνει απέναντί του. Και πάντως ποτέ δεν συναινεί στην κυβερνητική υπερψήφιση της αριστεράς, τουλάχιστον όσο ο νταβατζής πρόεδρος τα παίρνει από τους πουτάνες του Ευρωπαϊκού νότου.. και όχι μόνον. Πορτογαλία Ελλάδα Ισπανία Ιταλία και καμιά μαύρη όπως η Λιβύη και το Μαρόκο για ποικιλία .

Τώρα σε ότι αφορά τους δύο πρώτους ( ο Μπαϊρού είναι κάτι ελάχιστα σοβαρότερο από τον Λεβέντη τον δικό μας, μια ατραξιόν, ψήφος χαβαλέ, αδιάφορη, άρα μη άξιος λόγου γιατί ουδεμία σημασία έχει που ο ίδιος θα κατευθυνθεί αφού ουδείς ψηφοφόρος του θα τον ακολουθήσει), θα μπορούσε ο τίτλος να είναι πως όποιον από τους δύο και αν ψήφιζε ο Γαλλικός λαός θα έπαιρνε και τις θέσεις του άλλου δώρο. ‘Όπως τις πίτσες. Δεν υπάρχει ούτε ένας Γάλλος που να πίστεψε ή να πιστεύει ότι ο Ολάντ θα ανέτρεπε το δημοσιονομικό σχέδιο σταθερότητας της Μέρκελ διότι δια μέσου αυτού ληστεύονται άπασες οι υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης από τον άξονα. Όπως και δεν υπάρχει ούτε ένας Γάλλος που να πιστεύει ότι ο Σαρκοζί θα το εφάρμοζε αν το εφάρμοζε – κατά γράμμα στην Γαλλία, με τα συνδικάτα της αριστεράς να κρατούν διαχρονικά το όπλο των κινητοποιήσεων αν οχι επ' ώμου παρά πόδας οπωσδήποτε.

Ο Γάλλος δεν ψηφίζει έτσι ως έτυχε. Οι επιλογές του ανεξαρτήτως τι δημοσίως δηλώνει εμπεριέχουν ιδιοτέλεια και φτάνει να σας αναφέρω δύο ιστορικά γεγονότα για να γίνει αυτομάτως αντιληπτό. Γκρέμισε μέσα στο αίμα της Βαστίλλης την μοναρχία των Λουδοβίκων για να ανεχτεί στην συνέχεια την ενθρόνιση στην θέση του αυτοκράτορα, του ιμπεριαλιστή Ναπολέοντα, και καταμεσής της πυρκαϊάς που είχε ανάψει στο Παρίσι ο Κον Μπετίτ με τον Μάη του 68 επανεξέλεξε θριαμβευτικά τον υπερσωβινιστή και υπερσυντηρητικό Ντεγκώλ!!

Αξιοσημείωτες αλλαγές στα συνήθη ποσοστά θα υπήρχαν μόνο κάτω από ακραία πολιτικά φαινόμενα όπως αυτά των πεντακοσίων χιλιάδων υπερχρεωμένων και στο κόκκινο νοικοκυριών που επικρατούν επί του τόπου μας.. Κάτι που δεν συμβαίνει και ούτε πρόκειται ποτέ να συμβεί εκεί. Και το γνωρίζει ο μέσος γάλλος. Έτσι την μεθεπόμενη Κυριακή θα δοθεί ο χαρακτήρας μιας μονομαχίας στήθους με στήθος ως να επρόκειτο για αγώνα μεταξύ της Λιών και της Μαρσέϊγ.. Στην πραγματικότητα όποια και αν κερδίσει το κύπελλο στην Γαλλία θα μείνει..

eandrik@otenet.gr