Απαλλοτρίωση των τραπεζών αλλά όχι από το κράτος, από τους Γερμανούς..
Η μεγαλύτερη ανακατανομή πλούτου της ιστορίας μας προς τους κατακτητές
Ενώ σήμερα μεταβιβάστηκαν από το EFSF στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας τα ομόλογα των 25 δισ. ευρώ για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, μέρα με τη μέρα διαφαίνεται ότι μέσω της αναγκαστικής εμπλοκής του ΤΧΣ σε όλες τις ελληνικές τράπεζες τρόικα και Γερμανία θα αποκτήσουν τον έλεγχο όχι μόνο των τραπεζών, αλλά και - μέσω αυτών - της πραγματικής ελληνικής οικονομίας.
Η καθυστέρηση στην αποσαφήνιση των όρων της ανακεφαλαιοποίησης είναι μια απλή επιβεβαίωση της ανησυχίας των ιστορικών διοικήσεων: ότι τα κίνητρα προς τους παλαιούς μετόχους θα είναι «ελεγχόμενα» και οι ίδιοι θα βγουν χαμένοι από τη διαδικασία αυτή...
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι, δανείζοντας την Ελλάδα με τον ορατό - και όχι υποθετικό - κίνδυνο να υποστεί ένα νέο κούρεμα, η τρόικα ανέλαβε ένα τεράστιο ρίσκο. Μια απομείωση του νέου χρέους κατά 50% ή 75% θα σημάνει για τους Ευρωπαίους νέες ζημιές, άνω των 100 δισ. ευρώ. Έτσι, στην προοπτική ενός νέου κουρέματος τον επόμενο χρόνο, η μόνη διασφάλιση που υπάρχει για τους δανειστές είναι να ελέγξουν το τραπεζικό σύστημα και κατ’ επέκταση την οικονομία.
Στη χώρα μας θα σημειωθεί η μεγαλύτερη ανακατανομή πλούτου στην Ιστορία, στην ουσία όμως αυτό που θα συμβεί θα είναι η μεγαλύτερη παράδοση κυβερνητικής κυριαρχίας και ιδιωτικού πλούτου σε ξένους ιδιοκτήτες.
Εάν λοιπόν κάποιος θεωρεί ότι η Ελλάδα βρέθηκε μέσα στις φλόγες ενός οικονομικού πολέμου, τον οποίο έχασε, τότε οι εξελίξεις στις τράπεζες θα δείξουν με ποιον τρόπο θα χαθεί και επίσημα η μάχη για την επόμενη ημέρα. Αφού σε αυτήν πραγματικός ιδιοκτήτης των τραπεζών θα είναι η τρόικα και οι δανειστές, στόχος των οποίων δεν είναι η κρατικοποίησή τους (αυτό άλλωστε είχε καταστήσει σαφές και ο Τόμσεν), αλλά ο έλεγχος της πραγματικής οικονομίας.
Μέσω της εμπλοκής του ΤΧΣ η τρόικα διασφαλίζει λοιπόν την αποπληρωμή των δανείων και παράλληλα έχει στα χέρια της τη δυνατότητα να αλλάξει το οικονομικό μοντέλο της χώρας εκ των έσω για ακόμη καλύτερο έλεγχο τα επόμενα χρόνια. Στην κατεύθυνση αυτή φαίνεται πως τα κίνητρα προς τους παλαιούς μετόχους δεν θα αλλάξουν τη ροή των γεγονότων και οι ιστορικές διοικήσεις δεν θα βγουν κερδισμένες από τη διαδικασία ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου