Συντρίμμια και θρύψαλα η ιστορική γέφυρα του Αργοστολίου..
Σε µία ολοµέλεια του τοπικού κυβερνητικού συµβουλίου της Κεφαλονιάς, κάποια ηµέρα του 1812, την εποχή δηλαδή που κυριαρχούσαν οι Βρετανοί, ο Ελβετός µηχανικός Κάρολος-Φίλιππος De Bosset , ελληνιστί ∆εβοσέτος, αξιωµατικός του αγγλικού στρατού και διοικητής της Κεφαλονιάς, πρότεινε την κατασκευή γέφυρας που θα συνέδεε το νοτιότερο άκρο της πόλης του Αργοστολίου µε την απέναντι ακτή του ∆ράπανου, παρακάµπτοντας το έλος του Κουτάβου, που τότε αποτελούσε, λόγω των κουνουπιών, µεγάλη πληγή για την περιοχή.Η κατασκευή της γέφυρας ήταν άκρως σηµαντική για την οικονοµική ανάπτυξη της περιοχής, αφού θα έδινε τη δυνατότητα για εύκολη, άµεση πρόσβαση και επικοινωνία ανάµεσα στους κατοίκους των χωριών και του Αργοστολίου. Όπως, όµως, συµβαίνει πάντα στη χώρα µας, κάποιοι έµπαιναν εµπόδιο στα σχέδια ανάπτυξης. Και αυτοί που αντιδρούσαν ήταν το Συµβούλιο, το λεγόµενο «Κονσίλιο» των ευγενών «κονσιλιέρων» του Αργοστολίου… Τότε, σε µια θυελλώδη συνεδρίαση, ο ταγµατάρχης De Bosset οργισµένος τράβηξε το ξίφος του και σύροντάς το πάνω στο τραπέζι διακήρυξε µε αποφασιστικότητα: «Το ξίφος µου θα λύσει τον γόρδιο δεσµό!».
Σήµερα, δύο αιώνες µετά, πολλά έχουν ειπωθεί για τη γέφυρα από ένα πλήθος σύγχρονων «κονσιλιέρων», οι οποίοι, δυστυχώς για το ιστορικό µνηµείο και την Κεφαλονιά, δεν είχαν απέναντί τους έναν σύγχρονο «∆εβοσέτο» που θα µπορούσε να επιβληθεί σε εκείνους που εδώ και χρόνια εµποδίζουν την αναστήλωσή της. Και το αποτέλεσµα είναι η ιστορική γέφυρα να καταρρέει υπό το βάρος του λαϊκισµού, των τοπικών συµφερόντων, της αδράνειας και της γραφειοκρατίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου