Μαζί με τα ψέματα τέλειωσαν και τα κλάματα...
Τα καθεστωτικά γιουσουφάκια των μίντια βγήκαν χτες επιθετικά και μονομπλόκ: «Δύσκολα τα μέτρα, ναι, μονόδρομος δε».Θάψανε κάθε άλλη οπτική, γιατί έχουν καθαρό πως όποιες συμμαχίες κι αν κάνει η αλητοελιτοκρατία της αστικής τάξης, όποια αναδιάταξη δυνάμεων και να κάνει, το ποτάμι της οργής δε γυρίζει πίσω.
«Μόνο 150 είναι στην Ομόνοια», έλεγε χτες το βράδυ κατ' εντολή των Παπαχελάδων η ρεπόρτερ του ΣΚΑΪ την ώρα που η κεφαλή της πορείας που οργάνωσε το ΚΚΕ είχε φτάσει στη Βουλή και η ουρά δεν είχε ξεκινήσει ακόμα απ' την Ομόνοια παρά την καταρρακτώδη βροχή.
(να σας προειδοποιήσω πως ίσως υπάρξουν κενά σήμερα στις αναρτήσεις γιατί θα είμαι στο κέντρο της ζωής και της αγανάκτησης. Στο Σύνταγμα..)
Καταλαβαίνουμε την αγωνία τους. Ας την οξύνουμε με τη σημερινή συμμετοχή στην απεργία και στις διαδηλώσεις των εργαζομένων. Ας την οξύνουμε μ' ένα κύμα αλλεπάλληλων κινητοποιήσεων που θα ρίξουν την κυβέρνηση του μαύρου μετώπου, θα ανοίξουν δρόμο για άλλη εξουσία, λαϊκή.
Ας γίνει καθαρό πως απέναντι στην απειλή «κοίτα τι θα πάθεις, αν δεν υπογραφεί το νέο μνημόνιο», οι εργαζόμενοι λογαριάζουν όσα ήδη έχουν χάσει, όλα αυτά που δείχνουν πως είναι ήδη πέρα απ' το σημείο που δεν έχουν να χάσουν ούτε καν αυτές τις αλυσίδες τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου