ΓΣΣΕ : Τρέχει στο «διάλογο» - νομιμοποιεί τη νέα επίθεση

Κόστος δεν είναι ο εργαζόμενος αλλά το αριστοκρατικό κηφηναριό

Τον επικίνδυνο για τους εργαζόμενους ρόλο των ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ, αλλά και της «Αυτόνομης Παρέμβασης», αποκάλυψαν τα στελέχη του ΠΑΜΕ στη χτεσινή συνεδρίαση της διοίκησης της Συνομοσπονδίας

Η συνδικαλιστική πλειοψηφία πρέπει να πληρώσει όχι μόνο για την απόφασή της να σπεύσει στον αντεργατικό «διάλογο», αλλά και για τις διαχρονικές ευθύνες της στην κονιορτοποίηση των εργαζομένων από την εργοδοσία και τα κόμματά της..

Με τα μπούνια στον «κοινωνικό διάλογο» χώνεται και πάλι η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ, παραδίδοντας συνειδητά τα μεσαία και κατώτερα κοινωνικά στρώματα στις ορέξεις του κεφαλαίου θέτοντας έτσι την πλάτη της εφαλτήριο για να ξεδιπλωθεί η νέα αντεργατική επίθεση.

Η απόφαση της πλειοψηφίας (ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ), κατά τη διάρκεια της χτεσινής συνεδρίασης της διοίκησης της Συνομοσπονδίας, να πάρει μέρος στο «διάλογο» και να στέρξει την πρόσκληση του ΣΕΒ, νομιμοποιεί το τελεσίγραφο κυβέρνησης - τρόικας - εργοδοσίας, με το οποίο κατακρεουργούνται οι μισθοί και οι Συλλογικές Συμβάσεις, και ανοίγει διάπλατα την πόρτα για την εφαρμογή του.

Οι λεονταρισμοί του προέδρου της ΓΣΕΕ, ότι δε συζητά τίποτα από αυτά που προβλέπονται στην Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση, δεν έχουν την παραμικρή αξία.

Οχι μόνο επειδή είναι δεδομένη η διαχρονική συμβολή της συνδικαλιστικής πλειοψηφίας στην καθήλωση και στο πετσόκομμα των μισθών, αλλά και επειδή σπεύδει να συζητήσει με τις εργοδοτικές ενώσεις το αποκαλούμενο «ΜΗ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ», αποδεχόμενη μια από τις βασικές αξιώσεις κυβέρνησης, τρόικας και μεγαλοεπιχειρηματιών.

Σε κάθε περίπτωση, η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ αντιμετωπίζει τον εργαζόμενο σαν «κόστος» για τον εργοδότη, νομιμοποιώντας την κυρίαρχη προπαγάνδα περί «ανταγωνιστικότητας», που απαιτεί ακόμα φθηνότερα εργατικά χέρια. Κόστος για μας είναι το αριστοκρατικό κηφηναριό που αχρεωστήτως κατέχει τα μέσα παραγωγής του κοινωνικού πλούτου!

Ταυτόχρονα, ο διαχωρισμός που κάνει ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Γ. Παναγόπουλος, και συνολικά η πλειοψηφία, σε «μισθολογικό κόστος», για το οποίο δήθεν δε συζητά και σε «μη μισθολογικό κόστος», που πρέπει να μειωθεί, είναι άκρως επικίνδυνος.

Γιατί η ζωή και ό,τι συναπαρτίζει το εργατικό εισόδημα, δεν τεμαχίζεται, δε διαχωρίζεται, δεν μπορεί να μπει σε παζάρι. Γιατί οι μειώσεις που αξιώνουν στις εργοδοτικές ασφαλιστικές εισφορές και συνολικά στις εισφορές προς Οργανισμούς, σημαίνει λιγότεροι πόροι για τα επιδόματα ανεργίας, για τις συντάξεις, για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, για τα άλλα κοινωνικά επιδόματα.

Οσο για τα «ισοδύναμα» που ψάχνει η πλειοψηφία, είναι σίγουρο ότι οι απαλλαγές που θα εξασφαλιστούν για τους μεγαλοεργοδότες, θα φορτωθούν στις πλάτες των λαϊκών στρωμάτων με νέα χαράτσια και θα οδηγήσουν σε νέες περικοπές στις όποιες παροχές έχουν απομείνει.