Μας έγδαραν μας χρεοκοπούν κι εμείς τους ανεχόμαστε ακόμη..

Μας προετοιμάζουν επί αυτού που το ανδρείκελο ωρυόταν στην βουλή πως αν ψηφιζόταν το μεσοπρόθεσμο θα μας τύχαινε ποτέ. 
 
Διερωτώνται δια άρθρων από τον φίλιο τύπο, αν υπάρχει ζωή μετά την (επιλεκτική) χρεοκοπία και μας εξηγούν τώρα πως τελικά δεν ήλθε και το τέλος της ιστορίας κατά πως γράφει ο Φράνσις Φουκουγιάμα περιγράφοντας τον τελευταίο άνθρωπο, 
ή ο δικός μας ο Ευγένιος Ανδρικόπουλος 
(το βιβλίο του παραπλεύρως) 
που έστω και κατόπιν αυτών όλων όσων συμβαίνουν, αισιοδοξεί για την ανάσταση του ανθρώπου. 

Ηδη η κυβέρνηση έχει αρχίσει να προετοιμάζει το έδαφος για το νέο αυτό καθεστώς στο οποίο θα βρεθεί η χώρα στο αμέσως προσεχές διάστημα.

Αφού αποδέχονται πως είναι οι οίκοι αξιολόγησης που δια της βαθμολόγησής τους -που κι αυτή θα εξαρτηθεί από την περιλάλητη συμμετοχή των ιδιωτών στο σχέδιο διάσωσης –θα αποφασίσουν επί της ζωής ή του θανάτου μας. (άκουσες στρατηγέ;)


Κατά την δευτέρα παρουσία για μας και υπό την προϋπόθεση πως θα έχει επιτευχθεί συμφωνία για το νέο σχέδιο, οι οίκοι αξιολόγησης θα προχωρήσουν στην υποβάθμιση της χώρας στην κατηγορία της «επιλεκτικής χρεοκοπίας» (sellective default). 
(αυτή την οποία αρνιόνταν ως προχθές όλα τα καθεστωτικά ρεμάλια) 
Στην κατηγορία αυτή μία χώρα μπορεί να παραμείνει από μερικές ημέρες έως και έξι μήνες το μέγιστο. 
Ο χρόνος εξαρτάται από το πόσο γρήγορα θα προχωρήσουν οι διαδικασίες ανταλλαγής ομολόγων με τους ιδιώτες.

Οι πρακτικές επιπτώσεις για την οικονομική ζωή από την υποβάθμιση αυτή είναι ευθέως ανάλογες με το χρονικό διάστημα που η χώρα θα παραμένει στην κατηγορία αυτή.

Στην Ελλάδα η κυβέρνηση και οι τραπεζίτες ευελπιστούν ότι θα ισχύσει το ευνοϊκό σενάριο. 

Σε μία τέτοια περίπτωση οι πιέσεις θα είναι ελεγχόμενες και εκτιμάται ότι μπορεί να αντιμετωπιστούν με σχετική ευχέρεια. 
Πίεση θα εμφανιστεί και στο μέτωπο της ρευστότητας, καθώς η ΕΚΤ έχει προειδοποιήσει ότι δεν θα δέχεται ελληνικά ομόλογα ως ενέχυρο. 
Ομως το κενό που θα δημιουργηθεί μπορεί να το καλύψει άνετα η Τράπεζα της Ελλάδος, θέτοντας σε λειτουργία τον Μηχανισμό Εκτάκτου Ανάγκης (Emergency Liquidity Assistance).

Η πρόσφατη εμπειρία κατά τα καθεστωτικά τσατσόνια, 
έχει δείξει ότι η επιλεκτική χρεοκοπία δεν συνιστά το τέλος του κόσμου, 
αλλά σας βεβαιώ πως αποτελεί και τον «πάτο του βαρελιού». 

Με άλλα λόγια δεν υπάρχει εκ των προτέρων διασφάλιση ότι η χώρα θα βγει ταχύτατα από το τούνελ, τη στιγμή μάλιστα που είναι ορατός ο κίνδυνος η κρίση να εξαπλωθεί και σε άλλες αδύναμες χώρες.