Πάνε χρόνια πολλά από τότε που κάποιος είχε την αποφράδα ιδέα να στήσει ένα διαλυτήριο πλοίων στον Αστακό Αιτωλοαακαρνανίας. Η θέση που είχε επιλεγεί ήταν από κάθε άποψη προκλητική ακόμη και για τους μη μυημένους στην οικολογία. Επρόκειτο για μια παράκτια καλλονή. Ξεσηκώθηκαν οι κάτοικοι πήραν την ντουντούκα οι πολιτικοί σουλατσαδόροι και η εγκατάστασή του αναστάλθηκε οριστικά.
Δικαίως ως προς αυτό.
Αδίκως όμως ως προς το ότι ουδείς σκέφθηκε πως ήταν μια επένδυση επικερδής και ότι αν έσπαζαν τα κεφάλια τους πιθανόν μεταξύ των χιλιάδων χιλιομέτρων της παράκτιας γραμμής μας να εντοπιζόταν το σημείο εκείνο που από γεωφυσική άποψη θα εξυπηρετούσε αν φυσικά η
λειτουργία του διαλυτηρίου εξασφάλιζε την αποτροπή μολύνσεων δεδομένου ότι αυτό θα χρησιμοποιούσε εξαιρετικά επικίνδυνα χημικά.
Γιατί τα γράφω;
Γιατί οι επενδυτές πήραν των ομμάτιών τους και τράβηξαν κατά Τουρκιά μεριά, για να αποκτήσει αυτή τα τελευταία χρόνια μια από τις πλέον σύγχρονες μονάδες διάλυσης πλοίων.
Έτσι μόλις χθες μετείχε ενός διεθνούς διαγωνισμού για κατακτήσει το προνόμιο διάλυσης τους κατά τους Άγγλούς ήρωα των Φώκλαντ που ήταν και το καμάρι του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού. Πρόκειται για το περίφημο αεροπλανοφόρο HMS Invincible.
Το αεροπλανοφόρο που γερασμένο πια δεν μπορεί να λάβει μέρος σε στρατιωτικές επιχειρήσεις.
Επειτα από διαγωνισμό λοιπόν, το σκάφος πωλήθηκε σε τουρκική εταιρεία – κι ένα σούσουρο σχετικά με το πώς αυτή σκοπεύει να το αξιοποιήσει επικράτησε τους προηγούμενους μήνες.
Καθώς φαίνεται όμως δικαιώνονται εκείνοι που προέβλεπαν ότι θα καταλήξει στο διαλυτήριο, δεδομένου μάλιστα ότι οι υποδομές της Τουρκίας στη διάλυση σκαφών κρίνονται από τις καλύτερες στον κόσμο.
Ενα από τα μεγαλύτερα διαλυτήρια της χώρας, στο λιμάνι της Σμύρνης, βλέπετε και στη φωτογραφία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου