Τόση οργή δεν χωράει σε μία μέρα

Ξανά μανά.. Σκηνές ιδίου κάλλους (κυρίως στην συμβολή των οδών Πανεπισημίου και Βουκουρεστίου και κατ΄ αντιγραφή προηγούμενων εκδηλώσεων θα αμαύρωναν μια μεγαλειώδη απεργιακή εκδήλωση της συσσωρευμένης οργής μόνο και μόνο για την μετατρέψουν σε θέαμα προς τέρψιν του φιλοθεάμονος κοινού.. Αυτού που αναμένει από το διαδίκτυο ή την τηλεόραση αίμα και σπέρμα. 

Κι αυτή τη φορά είναι η ασφλαλήτικη εξουσία που προκάλεσε με την δίχως αποχρώσα αιτία την ρίψη εκατοντάδων χημικών κατά βούληση και κυρίως κατά ειρηνικών τμημάτων της διαδήλωσης τα οποία ασφαλώς και προκαλούσαν αλλά μόνο δια της κραυγής τους που πάσχιζαν να φτάσει ως τα ώτα των γνωστών μη ακουόντων του επί της πλατείας Συντάγματος Εθνικού πολιτικού ερειπίου . 

Εντυπωσιακή ήταν η συμμετοχή του ΠΑΜΕ το οποίο συγκροτημένα και με χειρολαβές ασφαλείας παρά τις έντονες προσπάθειες των ασφαλητών να το διαλύσουν με δεκάδες φιάλες χημικών, εξακολούθησε να βαδίζει συντεταγμένα προστατεύοντας απλώς τα εντός του μπλοκ των άτομα. 

Το ότι στάθηκε αδύνατον να διασπάσουν και μάλιστα κατά την αποχώρησή τους διαδηλωτές είναι χαρακτηριστικό των διαθέσεων αλλά και των προθέσεων του λαού που κατήλθε για εκδηλώσει την οργή του. (Το ότι ως τώρα δεν άκουσα κάτι σε σχέση με σοβαρά τραυματισμένα άτομα μάλλον ήταν θέμα θαύματος ή τύχης επειδή κάποια στιγμή οι αντιεξουσιαστές είχαν απομονώσει επικίνδυνα μια μικρή ομάδα ανδρών των ΜΑΤ σε στοά επί της αρχής της Πανεπιστημίου.) Μια οργή που ασφαλώς δεν χωρά σε μία μέρα και που για την νιώσουν εκεί στο Μαξίμου θα πρέπει να μυρίσουν την αγωνιώδη ανάσα του λαού. Τώρα να σας μεταφέρουμε τι ακριβώς συμβαίνει μετά την διάλυση της πορείας, είναι σαν να κομίζουμε γλαύκας στην πρωτεύουσα. Κατ’ αντιγραφή ότι με ευθύνη της ασφαλήτικης συμμορίας συμβαίνει ως τα σήμερα..

Για μεγάλο χρονικό διάστημα και μέχρι τώρα τα παιδία παίζει κλέφτες κι αστυνόμοι. Πάντως αυτό που έκανε εξαιρετική εντύπωση σε όσους παραστάθηκαν ως παρατηρητές αλλά και στους ξένους ανταποκριτές ήταν η μανιώδης καταδίωξη που εξαπέλυσαν οι άνδρες της αστυνομίας κατά παντός ανευθύνου και υπευθύνου. Σήκωναν κόσμο και από τις γύρω καφετέριες αναζητώντας τον Μπιν Λάντεν προφανώς. Η κατάσταση αγριεύει να μου το θυμηθείτε. Ήταν εμφανές στα πρόσωπα των διαδηλωτών.