Η χώρα του χώρου του λαού...

Κάτι τέτοια αν τα αφήσεις να πέσουν κάνουν θόρυβο πολύ.. Κλέβω λοιπόν από το Ποντίκι « Προφανώς αρκετοί - μέσα στην αγωνιστική τους έξαψη και την παθολογική τους αντιπαλότητα με την υπάρχουσα κυβέρνηση - εθελοτυφλούν μπροστά σε μια ξεκάθαρη πραγματικότητα. Δεν καταρρέει η (κατ' αυτούς μισητή) κυβέρνηση, άλλα η χώρα, η δική μας πατρίδα, οι δικοί μας άνθρωποι, εμείς οι ίδιοι, οι σχέσεις μας, τα παιδιά μας, ο δικός μας κόσμος.» Φθηνή αντιγραφή των θεατρικων οιμωγών που χύνουν οι διαδικτυακοί τσάτσοι του Μοντελοπνίχτη, κατά  Μεϊμαράκη «νονού» και κατά κόσμο κυβερνητική λάτζα..  Κλαίνε για την χώρα ή τον χώρο όσοι την ή τον εκμεταλλεύονται απίθανε παπάρα μου. Και δεν ξέρω εσύ αλλά εγώ και μερικά εκατομμύρια άλλοι είμαστε από τους εν δυνάμει και εσαεί εκμεταλλεύσιμους. Κάτι σαν αναλώσιμοι που έχουμε ήδη καταρρεύσει αλλά δεν μας το λέει κανείς μην τύχει και πάθουμε ανακοπή από το δυσάρεστο νέο... Μας το κρατούν έτσι έκπληξη στον επικήδειό μας. Και με την άδειά σου λέω πριν να μου ή μας συμβεί να τους πάρω μαζί μου…