Γνωστή θέση. Τη συναντά κανείς σε χίλιες μεριές στο ευαγγέλιο του ΣΕΒ.
Επαναλαμβάνεται σε κάθε δεύτερη παράγραφο στις εκθέσεις των τραπεζιτών. Πρόκειται για την καραμέλα του ΠΑΣΟΚ. Για το «μότο» της ΝΔ και όλων των εκ δεξιών διαμερισμάτων της «πολυκατοικίας».
Από τον Παπανδρέου μέχρι τον Στέφανο Μάνο κι από τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας μέχρι τον Παπακωνσταντίνου και τον Ντομινίκ Στρος Καν δεν θα βρεις κανένα που να μη συμφωνεί:
«Η ανάπτυξη θέλει όρους κοινωνικής ειρήνης».
*
Από την πλευρά τους έχουν απόλυτο δίκιο:
Εφόσον «ανάπτυξη» σημαίνει να κερδίζουν τα μονοπώλια και να αφανίζονται οι εργάτες,
εφόσον «ανάπτυξη» σημαίνει να ευημερούν οι χορτάτοι και να ρημάζουν στη λιτότητα οι πεινασμένοι,
εφόσον «ανάπτυξη» σημαίνει όχι περισσότερες από 2.000 πολυεθνικές να έχουν τζίρο που ξεπερνά το ΑΕΠ των ΗΠΑ, της ΕΕ και της Κίνας μαζί (όπως πιστοποιούν τα πρόσφατα στοιχεία του περιοδικού «Φορμπς» για το 2010),
και εφόσον «ανάπτυξη» σημαίνει την ίδια ώρα δισεκατομμύρια άνθρωποι να «ζουν» με 1 και 2 δολάρια την ημέρα,
τότε πράγματι:
Αυτή η «ανάπτυξη», η "ανάπτυξη" της αλητοελιτοκρατίας απαιτεί την «κοινωνική ειρήνη». Εσείς τι λέτε θα την ΄δωσετε;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου