ΤΩΡΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΚΟΣ ΤΖΟΓΟΣ: ΣΤΟΙΧΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΩΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΕΝ ΖΩΗ Ο ΝΕΚΡΟΣ ΑΜΦΙΠΟΛΗΣ

Ουδέν διδάχθηκαν οι φλυαρούντες από τις αποτυχίες του παρελθόντος;

Ένας άνθρωπος μετρίου αναστήματος, για τα σημερινά δεδομένα, με καστανά ή καστανοκόκκινα μαλλιά (σιγά μην τα είχε βάψει κατά τους σύγχρονους κομοδινί) και λευκό δέρμα είναι ο νεκρός της Αμφίπολης. 


Για όσους έχουν διαβάσει τις μεθόδους των Δυτικών Μητροπολιτικών αστυνομιών στην ιχνογράφηση προσώπων με μόνο δεδομένο το κρανίο, δυο τρία πράγματα μπορεί να συναχθούν με ασφάλεια. Η ηλικία του, ο χρόνος θανάτου του, το DNA του πιθανότατα οι διατροφικές του συνήθειες και κατά επισφαλή προσέγγιση το σχήμα του προσώπου του. Ωστόσο  ορισμένοι επιστήμονες επιμένουν πως  κάπως όπως προαναφέρθηκε θα ήταν όψη θρέψη και εν ζωή  ο νεκρός επειδή ο σκελετός μπορεί να δώσει περισσότερες απαντήσεις ακόμη και από το πως ήταν η μορφή του.
  «Μελετώντας τα οστά και ανάλογα με το πόσο πλήρης είναι η διατήρηση του σκελετού, μπορεί κανείς να προσδιορίσει πολλά στοιχεία για τη γενικότερη κατάσταση της υγείας του όταν ήταν εν ζωή, όπως και για τη διατροφή του καθώς και για τυχόν παθήσεις ή τραύματα» εξηγεί στα Νέα η δρ. Κατερίνα Χαρβάτη, παλαιοανθρωπολόγος καθηγήτρια του γερμανικού πανεπιστημίου Tubingen, η οποία στις αρχές του 2007 έκανε μία από τις σημαντικότερες ανακαλύψεις εκείνης της χρονιάς. Μελετώντας ένα απολίθωμα κρανίου το οποίο είχε βρεθεί στη Νότιο Αφρική το 1952, έφτασε στο συμπέρασμα ότι ο πρόγονος του σημερινού ανθρώπου έζησε και εξελίχθηκε στην αφρικανική ήπειρο πριν από 40.000 χρόνια.

Η μέθοδος που ακολούθησε γράφεται στα ΝΕΑ ήταν πρωτοποριακή, καθώς χρονολόγησε την άμμο που είχε συσσωρευτεί στην κοιλότητα του κρανίου, μετρώντας τη ραδιενέργειά της. «Αντίστοιχα, αντικείμενα, όπως ενδεχομένως ξύλο από το φέρετρο, σε τέτοιου είδους μελέτες βοηθούν στον χρονολογικό προσδιορισμό του ευρήματος».

Σύμφωνα με την επικεφαλής των ανασκαφών Κατερίνα Περιστέρη, ο νεκρός της Αμφίπολης είναι άνδρας και επιφανής στρατηγός. Τι θα έβρισκαν, όμως οι αρχαιολόγοι στον τάφο του εάν δεν είχαν προλάβει οι τυμβωρύχοι;

Με βάση τους ασύλητους τάφους στη Βεργίνα «μπορούμε να υποθέσουμε –λαμβάνοντας υπόψη και το κοινωνικό status του νεκρού, πως αν υπήρχαν κτερίσματα, θα ήταν στολισμός (ασπίδα, σπαθί κλπ) σκεύη συμποσίου από ασήμι ή χαλκό, στεφάνια και ενδεχομένος πήλινα αγγεία» εξηγεί η καθηγήτρια Κλασικής Αρχαιολογίας στο ΑΠΘ Χρυσούλα Παλιαδέλη.

Για ποιον λόγο όμως ο νεκρός θα συνοδεύονταν από τόσα πολλά κτερίσματα, τόσα που όπως έλεγε ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου θα πρέπει να είχαν γεμίσει ασφυκτικά τον κιβωτιόσχημο τάφο από το καπάκι του φερέτρου και ως την οροφή του;

«Τα αντικείμενα που συνοδεύουν το νεκρό στην τελευταία του κατοικία πρόκειται στην ουσία για αντικείμενα που χρησιμοποίησε στη διάρκεια της ζωής του, αλλά και δώρα που ως ένα βαθμό αντανακλούν την πίστη στη μεταθανάτια ζωή αλλά και το κοινωνικό status του» επισημαίνει η κ. Παλιαδέλη.