Κράτα λίγο ακόμα..

Δύσκολες ώρες αδέλφια.. Όσο οι γραμμές της ζωής μαζεύουν τόσο τα αδικαίωτα όνειρα θα στοιχειώνουν.. Οι φίλοι ξαφνικά χάθηκαν μέσα στο κουκούλι της αξιοπρέπειάς τους τρομοκρατημένοι από τις τράπεζες και τις εισπρακτικές εταιρίες. Κλείνονται στο κατακόρυφο σπήλαιό τους και περιμένουν ένα θαύμα ξεχνώντας πως αυτό τρέχει στο αίμα τους. Πιάνουν έτσι κουβέντα με το ταβάνι προσπαθώντας να αποσπάσουν την προσοχή ενός θεού. Όποιου θεού.. Εκείνου που μ’ ένα φλας θα τους φωτογραφήσει από ψηλά. Για ν’ αλλάξει η ζωή τους. Όμως αυτή περνά και το φλας δεν άναψε. Και οι σκιές από τις αόρατες πληγές όλο και πληθαίνουν στο σώμα..