Αγαπητέ κ Φερέτη επειδή με θέτεις προ της ερώτησης αν συμφωνώ με όσα ισχυρίζεσαι ή όχι κι επειδή δεν μασάω τα λόγια μου ποτέ, απαντώ: Ναι σε αρκετά που έχουν σχέση με το χρέος ιδία δε τον λογιστικό του έλεγχο συμφωνώ αν και είμαι υπέρμαχος της μονομερούς και ολικής διαγραφής του διότι ουδέν καρπώθηκε εξ αυτού ο λαός. Να συμφωνήσω γενικά και ως προς την ανάπτυξη αλλά θα διαφωνήσω ως προς το σκέλος της εγκατάλειψής της σε αυτούς -το αριστοκρατικό κηφηναριό- που μας οδήγησε ως εδώ. Τέλος τα δίφραγκα. Ανάπτυξη κεντρικά σχεδιασμένη από δημόσιο φορέα που στόχο της θα έχει την προστασία του λαού με την ταυτόχρονη εξασφάλιση της διαιώνισής του. Για να μην βρεθούμε σε δυσάρεστες εκπλήξεις του τύπου παροχή άδειας για την σπορά βασικών αγαθών όπως πατάτα που την μεταλλάσσουν σε υβριδικό προϊόν.Αυτά..
Από τον Αθανάσιο Φερέτη Ιατρό..
Κλύδωνα μου εξηγείς σε παρακαλώ κάτι..
Πως η χώρα του Ισημερινού , αφού διέγραψε μέρος του δημοσίου χρέους της, ακολουθώντας την πολιτική λιτότητας του ΔΝΤ και υιοθετώντας το δολάριο, χρεοκόπησε λίγα χρόνια αργότερα – χάνοντας την πρόσβαση στις αγορές, αλλά βρίσκοντας δάνεια από την Κίνα;
Κατά την άποψή μου ο ισολογισμός της Ελλάδας, όπου στη μία πλευρά του (Παθητικό) είναι το δημόσιο χρέος, ενώ στην άλλη (Ενεργητικό) η τεράστια ακίνητη περιουσία του δημοσίου, οι κρατικές επιχειρήσεις, ο υπόγειος πλούτος και οι γερμανικές επανορθώσεις, είναι πολύ περισσότερο «πλεονασματικός», από όλες τις άλλες χώρες – αρκεί φυσικά να υπάρξει μία υπερήφανη πολιτική ηγεσία, η οποία να έχει την ικανότητα και την επάρκεια να τον απεικονίσει σωστά, διαπραγματευόμενη θαρραλέα και ορθολογικά με τους δανειστές της.
Συμφωνείς; Αν συμφωνείς πάμε παρακάτω..
Από την άλλη πλευρά, έχοντας (ακόμη) ένα από τα μικρότερα συνολικά χρέη (δημόσιο και ιδιωτικό) στην Ευρωζώνη, η Ελλάδα είναι σε θέση να ανταπεξέλθει με όλες τις υποχρεώσεις της – αφού το δημόσιο χρέος, αντίθετα με το ιδιωτικό, είναι πολύ εύκολα διαχειρίσιμο.. (αρκεί φυσικά να μην οδηγηθεί η χώρα στην πυρά, καταδικαζόμενη από τους δανειστές της στην ύφεση, με στόχο τη λεηλασία της – σε μία οδύνη δηλαδή χωρίς τέλος).
Αν συμφωνείς πάμε παρακάτω..
Η λύση είναι προφανώς η επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής των δημοσίων χρεών, με ένα χαμηλό επιτόκιο, χωρίς νέο δανεισμό και σε συνδυασμό με ένα σχέδιο ανάπτυξης της οικονομίας της – έτσι ώστε να κατανεμηθεί σωστά το συνολικό χρέος της Ελλάδας, μεταξύ του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, καθώς επίσης να υπάρξει «κάθαρση» του ευρύτερου πολιτικού σκηνικού. Φυσικά οφείλει να συσταθεί άμεσα μία επιτροπή, για να ελεγχθεί λογιστικά το δημόσιο χρέος – με στόχο να γνωρίζουν ακριβώς οι Πολίτες της τι χρωστάει η πατρίδα τους, με ποια επιτόκια δανείσθηκε και που χρησιμοποιήθηκαν τα δάνεια, τα οποία πήραν διαχρονικά οι κυβερνήσεις τους”.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου