αυτοί έτρωγαν βαλανίδια" ήταν ο Γεώργιος Παπαδόπουλος (...)
Στη χώρα μας υπάρχει ένα διαχρονικό ανακλαστικό: όσοι είναι ανεπίδεκτοι μαθήσεως, αμφισβητούν στους άλλους το δικαίωμα της διδασκαλίας.
Η πλέον πρόσφατη εκδοχή του θεωρήματος διατυπώνεται με αριστερό και ελαφρώς εθνικοαπελευθερωτικό μανδύα. "Την οικονομική πολιτική τη χαράζει η ελληνική κυβέρνηση, όχι ο Τρισέ ή ο Αλμούνια, και την κρίνουν οι έλληνες πολίτες, όχι οι διεθνείς αγορές".
Μάλιστα! (...). Η αλήθεια, όμως, είναι και πικρή και ωμή. Η οικονομική πολιτική μπορεί να υλοποιείται από την κυβέρνηση αλλά υπόκειται σε κανόνες και κινείται μέσα σε πλαίσια, τα οποία η Ελλάδα έχει ασμένως και αβίαστα αποδεχθεί.
Η εφαρμογή αυτών των πλαισίων έχει ανατεθεί μέσα από συγκεκριμένες διαδικασίες σε συγκεκριμένους θεσμούς, με τη σύμφωνη γνώμη και της Ελλάδας. Πράγμα που σημαίνει πως όσα βαλανίδια και αν έτρωγαν οι πρόγονοι του Τρισέ η Ελλάδα καλείται απλώς να τους τα τροφοδοτήσει εκπληρώνοντας τις υποχρεώσεις που η ίδια έχει αναλάβει».
Εχουμε, λοιπόν, έναν αρθρογράφο που πέρσι «τσαντιζόταν» αφάνταστα όταν έβλεπε άνθρωπο να αμφισβητεί το «δικαίωμα» των Τρισέ και Αλμούνια «να μας λένε τι θα κάνουμε». Που ειρωνευόταν και περίπου προσομοίαζε με τον αρχιχουντικό Παπαδόπουλο (!) όσους έλεγαν ότι «την οικονομική πολιτική τη χαράζει η ελληνική κυβέρνηση, όχι ο Τρισέ ή ο Αλμούνια».
Και φέτος έχουμε έναν άλλον αρθρογράφο, που παριστάνει τον ενοχλημένο με τις συστάσεις του «αφελούς» Ολι Ρεν.
Το ενδιαφέρον είναι τούτο. Και ο περσινός και ο φετινός (χτεσινός μόλις) αρθρογράφος, είναι ο ίδιος: Ο Πρετεντέρης...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου