Βγήκαν στην επαιτεία για τα παιδιά..

Ξανά μανά οι ταπεινωτικοί φιλανθρωπικοί μαραθώνιοι περί της αυτονόητης υποχρέωσης της πολιτείας.

Βγήκε στην τηλεοπτική και ραδιοφωνική γύρα ο πρόεδρος των δέκα σωματείων «Μαζί για το παιδί» Χρήστος Μπαρτσώκας ..

Κατά δήλωσή του η οικονομική κρίση (ποια οικονομική κρίση φίλτατέ μου κρίση θεσμών και ήθους είναι) έχει χτυπήσει 31 σωματεία τα οποία έχουν υπό την προστασία τους 15500 παιδιά σε ολόκληρη την χώρα.

Δεν θα μπω στον πειρασμό να επισημάνω από πού και ως που τις πολιτειακές υποχρεώσεις
αναλαμβάνει ένας ιδιώτης με ότι αυτό μπορεί να σημαινει οικονομικά, θα σταθώ όμως στο εξής.

Ότι παρουσιάζεται διαμαρτυρόμενος και έκπληκτος γιατί λέει πως οι κρατικές επιχορηγήσεις και οι δωρεές έχουν περιοριστεί τουλάχιστον στο μισό με το οποίο φυσικά αδυνατούν τα ανωτέρω σωματεία να καλύψουν τις ανάγκες τους. Και πότε; Εντός εποχής κατά την οποία υποφέρουν παιδιά των οποίων οι προστάτες είναι εν ζωή αλλά παρόντες απόντες εξ αιτίας της ανεργίας..

Δηλαδή αν κατάλαβα καλά η απασχόληση του συγκεκριμένου κυρίου είναι η ανιδιοτελής προσφορά στο παιδί ενασχόληση με την οποία είμαι απολύτως βέβαιος ότι ουδεμία επιστημονική σχέση έχει. Και την οικογένειά του πως την συντηρεί..

Πενία μαραθώνιους κατεργάζεται..