Αν οι σκηνές που εκτυλίχθηκαν την περασμένη Τετάρτη στην Ουάσιγκτον
συνέβαιναν σε κάποια από τα κράτη - ανταγωνιστές των ΗΠΑ, είναι σίγουρο
ότι η «διεθνής κοινότητα» θα καλούσε σε αποκατάσταση της νομιμότητας,
μπορεί να επιβάλλονταν κυρώσεις, ακόμα και να ξετυλίγονταν σενάρια για
κάθε είδους επεμβάσεις.
Μαρμάρινη πλάκα με αρχαιοελληνική επιγραφή αποκαλύφθηκε σε ιδιωτικό κήπο του Λονδίνου!! Τώρα ερευνούν τη προέλευσή της.. Ο Σωκράτης θα την έφερε αυτοπροσώπως παλιομαλάκες..
ΑΛΛΑ ΜΑΣΚΕΣ ΘΑ ΦΟΡΑΜΕ.. ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΩΝ ΑΠΟΡΥΘΜΙΣΕΩΝ ΤΙΣ ΦΟΡΑΕΙ ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΙΣ ΚΑΛΥΨΕΙ
Το "καμπανάκι" χτύπησε για άλλη μια φορά η πρόεδρος των Νοσοκομειακών Γιατρών, (η μόνη σοβαρή από τα ιατρικά βαποράκια) Ματίνα Παγώνη, αναφορικά με τη δύσκολη εξίσωση για το άνοιγμα των σχολείων και της αγοράς.
Οσοι πέφτουν από τα σύννεφα για τις εξελίξεις, «ξεχνούν» ότι η
«αμερικανική δημοκρατία» έχει προκαλέσει δεκάδες πολέμους, καταστροφές
χωρών, πραξικοπήματα, ανατροπές εκλεγμένων κυβερνήσεων και αιματοχυσίες
λαών, εκμετάλλευση, φτώχεια, ανεργία, αυταρχισμό και ρατσισμό στο
εσωτερικό της χώρας.
Τα πυρά του εναντίον των εισβολέων του καπιτωλίου υποστηρικτών του Ντόναλντ Τραμπ προκαλώντας χάος, έστρεψε ο Τζο Μπάιντεν του πολιτικού καθωσπρεπισμού που σφάζει με το γάντι..
Είμαι περήφανος για τους φίλους μου. Τόσο από την under ground όσο και από την ψυχανεμισμένη καλλιτεχνική και πολιτική γειτονιά της κοινωνίας μου. Ένας εξ αυτών ήταν και ο υπέροχος ο Δήμος ο Μούτσης. Ο άνθρωπος συνιδρυτής του Νέου Κύματος στο οποίο και πρωταγωνίστησε, εξακολούθησε --εν μέσω αντιξοοτήτων από τους ντιριντάχτες της ιδιωτικής τηλοψίας και της καλτσοβιομηχανίας που για λόγους αναγνώρισης την βάφτισαν μουσική—να γράφει αριστοκρατικές δημιουργίες για λίγους υποψιασμένους. Που τις απολάμβαναν στις αυστηρά προσωπικές τους στιγμές. Αυτά είναι δημιουργίες διαχρονικές. Γιατί μας μιλούν με την ίδια ένταση και πάθος ακόμη και σήμερα. Έτσι που δακρύζουμε όταν ακούμε την φυσαρμόνικα που κλαίει τα βράδια της ενοχικής μοναξιάς.
H πρόσφατη πλημελής παρουσία μου στον ιστότοπο οφείλεται στις αλλεπάλληλες χημειοθεραπείες και στις συνέπειές τους. Να υπενθυμίσω στα ιατρικά αθύρματα των ειδικών επιτροπών πως ο καρκίνος δεν είναι κορωναϊός.
Αλλά μια επιδημία –γιατί περί επιδημίας πρόκειται—που εξέρχεται από την εν υπνώσει κατάστασή του εξ αιτίας των όσων πίνουμε τρώγουμε ή αναπνέουμε. Και πως θερίζει εξευτελίζοντας τον άνθρωπο που προσβάλλει. Γι αυτό αφίσταμαι των δηλώσεων περί ηρωϊκών μαχών που δίνει τάχα ο προσβληθείς..
ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΟΧΕΤΟ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΙΣΠΑΝΟΦΩΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΞΩΠΟΡΤΑ ΠΕΛΑΤΗ !! (ΒΙΝΤΕΟ)
Το δέμα που παρέδωσε στο Μιλγουόκι ο απόγονος από τα ευρωπαϊκά κατακάθια των ΗΠΑ ήταν το τελευταίο του, δικαιώνοντας τα όσα ακόμη και σήμερα γράφω πως πρόκειται περί μιας Βαβέλ και όχι περί έθνους όπως απεγνωσμένα επιχειρεί με εθνικιστικά πυροτεχνήματα να επιβάλλει η Αμερικανική ολιγαρχία..
Ντίνος Χριστιανόπουλος: Η νέα εξέγερση ή η επανάσταση από τη Μητρόπολη του καπιταλισμού θα προκύψει!!
Πόσο προφητικός υπήρξε τρεις δεκαετίες πριν αν και λάθεψε ως προς τον ορισμό και το περιέχον από το περιεχόμενο της προφητείας του. Επειδή επί του ασφαλούς δεν πρόκειται περί επανάστασης και ούτε λόγος περί εξέγερσης.
Τελικά η κοινωνική ζημιά ξεπέρασε ακόμη και τη φαντασία μου όταν έγραφα το πρώτο μου βιβλίο «Μέσα από τα Μέσα».. Αφορμής δοθείσης της παρατήρησης ενός φίλου σε τραπέζι σύναξης αποφοίτων, εξαγριώθηκα σε βαθμό κακουργήματος. Επειδή ακόμη κι αυτός των διευρυμένων πολιτικών και κοινωνικών οριζόντων, απορούσε γιατί εδώ και τρεις δεκαετίες πλην ηχηρών εξαιρέσεων δεν γράφονται τραγούδια λαϊκής ψυχής. Για να με κάτσουν στο εδώλιο απολογητή ενός Μέσου Μαζικών εγκλημάτων, ως να ήμουν εγώ το κορυφαίο στέλεχος διαχείρισής του. Αυτός που όπλισε και εν τέλει εξαπέλυσε τα ηχοεικαστικά βλήματα του κοινωνικού ψεκασμού. Όχι ρε μάγκες. Φέρω κι εγώ τις ευθύνες μου όποιες και αν είναι. Αλλά η απάντησή μου είναι μία, λιτή και λακωνική. «Επειδή δεν υπάρχει ακροατήριο αφού δεν πρόκειται περί λαού αλλά περί όχλου». Ένα ασύντακτο ασκέρι έχουμε γίνει .. Ένα τσούρμο δειλών που προτιμούν την ηρεμία του δεσποτισμού από την τρικυμιώδη θάλασσα της ελευθερίας. Και η δειλία δεν είναι η μήτρα που παράγει επικούς ηρωισμούς μα μήτε και συναισθήματα. Απόντων έτσι αυτών η μαγιά της πολιτιστικής δημιουργίας δεν φουσκώνει. Μοιάζει με το γνωστό αίνιγμα που παραπέμπει στο αναπάντητο ερώτημα ποιος έκανε πρώτος τι. Το αυγό τη κότα ή η κότα τ’ αυγό. Γιατί; Ρωτήστε οποιοδήποτε σημερινό νέο, να σας μεταφράσει ποια μηνύματα κόμιζε ο Ηλίας Ανδριόπουλος όταν έγραφε τα «Λαϊκά Προάστια». Κι αν δεν λιποθυμήσετε από τις απαντήσεις, τότε το δίχως άλλο έχετε ήδη μοιάσει στο τηλεοπτικό τέρας..
Γράφτηκαν πολλά και ίσως πολύ περισσότερα ακόμη αναμένονται εν σειρά για να δαιμονοποιήσουν έναν φυσικό αριθμό. Το 2020.. Με το Time να σέρνει τον χορό. Εμφάνισε στο πρωτοσέλιδό του το τεράστιο Χ της διαγραφής επί του έτους που παρήλθε. Παραπλανητική παραπομπή στη μεταφυσική για το δηλητήριο που σέρνει στην ουρά του ο καπιταλισμός.
Κατέπληξαν οι κινέζοι την υφήλιο με τα εκπληκτικής επινόησης και εφευρετικότητας πολυμηχανήματα κατασκευής γεφυρών.. (χθεσινή ανάρτηση) Σήμερα Αμερικανοί Γερμανοί και Γάλλοι πλασάρονται δια μέσου έξη εποχούμενων μονοκατοικιών που βγάζουν μάτια.. Και μοιράζουν πόνο.. Μεγάλο πόνο για τους διακόνους της βαριάς βιομηχανίας των ντελίβερι και του δίσκου. Αλλά μάλλον δεν ακούν καν.. Γιατί προηγουμένως πρώτο πολιτικό πιάτο τους σερβίρεται πως η Ελλάδα είναι μία και είναι Ελληνική.. Και ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.. Φτάνει να ξέρουν τι ή ποιο είναι αυτό που αγιάζει τον σκοπό..
Δημοκρατία χωρίς κράτος δικαίου δεν νοείται. Εναποθέσαμε έτσι ξανά τις ελπίδες μας στο κράτος, στο Εθνικό Σύστημα Υγείας και τους ανθρώπους που το υπηρετούν με αυταπάρνηση
Χάρις στην επιμονή του ταξιδέψαμε ως τα πέρατα του κόσμου. Με τον αέρα του οράματός του φούσκωσαν στο μυαλό τα πανιά για τόπους αλαργινούς. Ο ασίγαστος πόθος του για τη ναυτοσύνη τη καταξίωσε. Γοητεύθηκαν έτσι τα νιάτα κι έπιασαν τα μπάρκα.. Και η πένα του πλούτισε τη σκέψη και το λεξιλόγιό μας. Στον αλησμόνητο Νίκο Καββαδία και στις θάλασσές του η αναφορά. Το μαρκόνι και κατά κόσμο ασυρματιστή. Που όταν ο Θάνος ο Μικρούτσικος μελοποίησε τα λόγια του, μικροί, ανέραστοι και σκατόψυχοι δημοσιολογούντες κριτικοί, τον μέμφθηκαν επειδή ηρωποιούσε το λούμπεν κοινωνικό στοιχείο.. Συλλογιστείτε μόνο αν δεν ήταν ο Θάνος ,ή ακόμη ακόμη αν λύγιζε ο Θάνος, πόσο φτωχότεροι θα ήμασταν σήμερα. «Δεν καταλαβαίνουμε τι λέει ήταν το άλλοθι» της επαγγελματικής ανυπαρξίας τους. Μα δεν καταλαβαίνετε έτσι κι αλλιώς. Γιατί ενώ τη βλέπετε δεν ξέρετε αν «είναι» γιατί δεν μάθατε ποτέ πως αυτή «είναι!!» Το απέραντό της. Που αρχίζει εκεί που τελειώνει. Το αλμυρό νερό της. Ιδρώτας, δάκρυα, θάλασσα. Η απάντηση στις συναισθηματικές μας ιχνηλατήσεις. Ζυμώθηκε μ αυτά ο ταπεινός ποιητής που ενώ ήταν αξιωματικός συνέτρωγε με το πλήρωμα.......
Τους άδειασε σαν σακιά από πατάτες η κυβέρνηση. Πρώτα τους έστυψαν, μετά τους ενέπαιξαν και λίγο πριν εκείνοι τη φτύσουν τους έβγαλαν εκτός παιχνιδιού.. Ας πρόσεχαν..Δεν τρέφω κανένα οίκτο γι αυτούς. Άξιοι του σεβασμού μας είναι μόνον οι γιατροί της πρώτης γραμμής.
Χαμπάρι !!! Δεν μας αγγίζει τίποτα.. Οι κεραίες μας προσανατολισμένες μονίμως στον χαβαλέ. Ποια μνημόνια ποιος κορωναϊός, ποιος ένας ακόμη χρόνος που φορτώθηκε στη πλάτη μας, ποια αγωνία του λεηλατημένου εργαζόμενου και συνταξιούχου στην επιβίωση και εν τέλει ποια αλληλεγγύη στον αόρατο γείτονα που είναι στον προθάλαμο της αυτοχειρίας. Ντιριντάχτες!! Μια λέξη κλειδί που φτιάχτηκε και ανδρώθηκε στα ρεμπετάδικα, και στα ουζερί, απ’ όπου σάλταρε παραποιημένη στα μπουζούκια της παραλιακής , με τα βιολιά και τα κρουστά παντός είδους , να δίνουν βιαίως το σύνθημα για τον χορό της κοιλιάς στους μπαστουνοτραβόλτες. Τη πήραμε και τη κολλήσαμε σε κάθε ανεξαρτήτως περιεχομένου σχόλη και γιορτή, ως σόδα κατά της κραιπάλης. Στην ουσία εμφανίζουμε μια εκ γενετής αδυναμία σύγκρισης της ζώσας πραγματικότητας του γκρίζου, με το παραπλανητικό επικοινωνιακό χρώμα των δύο αισθήσεων. Της όρασης και της ακοής. Κι όταν η λάμψη απέρχεται ησύχως μένουμε με τις προσδοκίες που έχουν διαψευστεί. Που συνήθως ακολουθούνται από εκνευρισμό και σωματική κόπωση εξ αιτίας της προσωπικής αποτυχίας να διευρύνουμε και να παρατείνουμε τις ψευδαισθήσεις. Καληνύχτα χλιμίτζουρες. Αυτός ο κόσμος δεν θ αλλάξει ποτέ..
Το Ρωμαϊκό ξεφάντωμα των πυροτεχνημάτων κατέρριψε δεκάδες πουλιών που βρέθηκαν σε λάθος τόπο και λάθος ώρα. Πρώτα όμως φεύγει η ψυχή και μετά το χούι. Από εποχής του Ρωμαϊκού κλέους (άλλοι αυτοί) το μεγαλείο της αυτοκρατορίας οφειλόταν στις αλλεπάλληλες φιέστες και όργια. Ε, σκοτώθηκαν σήμερα και μερικά πουλάκια, ας πρόσεχαν!!
Μετά πολλών επιφυλάξεων το μεταφέρω. Επειδή η διασταύρωσή του αποδείχθηκε δρόμος μετ’ εμποδίων. Στη περίπτωση που αληθεύει όμως ανοίγεται ένας κόσμος μαγικός επί του οποίου οι έλληνες της περικεφαλαίας και των ψευδαισθήσεων, εδραιώνουν τη θέση τους, όχι στο κέντρο της γης όπως νομίζουν, αλλά στη κορυφή της βαλανιδιάς.