Ποιος λαός ποια μπέσα ποιο φιλότιμο και ποια στέγη. Εξώνονται για τα RBNB ευάλωτες οικογένειες ένοικοι της διπλανής πόρτας και τσιμουδιά δεν βγάζει. «Μακριά από τον κ&λο μου κι όπου θέλει ας μπει.» Φθείρουμε --δυο δεκαετίες και υπο τις εντολές του Βρύξελου δια μέσου του Εβραϊκού τουριστικού γραφείου «Τούι»-- ως σερβιτόροι μάγειρες και καμαρώτοι τσολιαδάκια, με τον «λαό» στο «δεν βαριέσαι αδελφέ». Αρπάχθηκε ο κοινωνικός μας ανθός από την αλλοδαπή με συνέπεια τον πληθυσμιακό μας μαρασμό, αλλά κι αυτός στο «η Εύα (οι εναλλασσόμενοι σωτήρες) με εξαπάτησε».. Τρέχει στις ρούγες και δια ασήμαντον αφορμή το αίμα του ποτάμι κι αυτός, ο κατ’ επίφαση λαός, στο «πέρα βρέχει». Η ψείρα τρώει τα φυτά, η σκουριά το σίδερο, αλλά η ψευτιά την ψυχή. Άντον Τσέχοφ.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου