Επιτρέψτε μου μια εκτροπή . Μια προσωπική αναφορά που κατ' ουσία πολιτική είναι. Καιρό τώρα παλεύω εκτός του καρκίνου τη μοναξιά επιλογής. Με την οποία αρνούμαι ως ον κοινωνικό να συμφιλιωθώ. Καιρό την έχω επιβάλλει αυταρχικά στην ζωή μου υπό το σύνθημα πως αν δεν είμαι νύχι κρέας μ όποιον ανασαίνει παρά τω πλευρώ μου, πιότερο αυτή κι ας με σκοτώσει. Ποτέ δεν έκανα εκπτώσεις ως προς αυτό. Πάντα κατέβαλλα το ανελέητο τίμημα της ανεξαρτησίας μου. Κι αναλάμβανα τις ευθύνες της αφού στο περιέχον αυτού του περιεχομένου παραπέμπει ο ορισμός της ελευθερίας. Αν νιώθεις έτσι ελεύθερος είσαι λεύτερος παντού, Ακόμη και στο κατακόρυφο κελί σου. Παρά την ρηξικέλευθη θέση του Λένιν πως αν μετά τα 25 δεν κάνεις συμβιβασμούς, τότε είσαι ηλίθιος. .Μόνο που εκ του αποτελέσματος κρίνεται το σωστό ή το λάθος και αφού συνεκτιμηθούν οι συνθήκες διάπραξής του.ΔΙΚΌ ΜΟΥ ΤΟ ΛΆΘΟΣ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΣΩΣΤΟ..
......................
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου