Κι επειδή πλημμύρισε το Μέσετζέρ μου από μηνύματα θιγμένων φασιστοειδών κατά εμού του ιδίου ως προς το ότι --εν σχέση με την ανθρωπίδα Λατινοπούλου-- δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια, παραθέτω μια φωτό των νεανικών μου χρόνων , μήπως η αισθητική της σας κλείσει το στόμα. Γιατί ως προς το περιέχον του περιεχομένου, έτσι κι αλλιώς ουδεμία τύχη θα είχε ή θα έχει μαζί μου. Η εγκεφαλική της ικανότητα περιορίζεται στο μέγεθος ενός βοηθού δικηγόρου και οι πολιτικές της μηχανορραφίες σ εκείνες ενός έλληνα καθεστωτικού λακέ..
Επομένως: Μη χρησιμοποιείτε το όνομα του κυρίου (της γενιάς μου) επί ματαίω.. Πρόκειται περί μιας πολιτικά εστεμμένης γενιάς που κάποια λησμονημένη νύχτα μπήκε δια του The Wall εν χορδαίς και οργάνοις στην καρδιά μας και από τότε δεν εξήλθε ποτέ.. Αυτούς (ρότζερ γουότερ) προσκυνούσε με πολιτική ευλάβεια η γενιά μου. Που έγραφαν μουσικούς θούριους. Που πάντρευαν το στίχο με τη μουσική κατά τέτοιο τρόπο ώστε ν αποδεικνύεται πως είναι στοιχεία αλληλένδετα και πως αν έστω το ένα υπολειπόταν του άλλου το σύνολο ατροφούσε. Και εν προκειμένω: Το εμβατήριο μιας επαναστατημένης εφηβείας ενώπιόν σας. Σας μοιάζει κατόπιν αυτών να επέλεγα αυτό το πολιτικό έκτρωμα να σταθεί πλάι μου; Καλημέρα..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου