Κυριακή 5 Ιουλίου 2026

ΚΟΙΤΑ ΠΟΙΟΙ ΜΙΛΑΝΕ

 Δια του θράσους χιλίων πιθήκων τσουβαλιάζουν τα χιλιάδες θύματα της καθεστωτικής βίας με τα θύματα αρπακτικά της άρχουσας τάξης 

Και ποιοι ;

 Οι ένοικοι της δεξιάς και ακροδεξιάς πολυκατοικίας. Οι Πλεύρηδες εσχάτως και οι Μιχαλοπουλαίοι παλαιότερα.

Οι εικονιζόμενοι στην πάραπλεύρως λίστα που ακολουθεί και που δεν διαψεύστηκε ποτέ πρωτοκλασσάτοι ρουφιάνοι της ΚΥΠ. 

Ο μπαμπάς Πλεύρης με μηνιαίο μισθό 200 χιλιάδες και ο Μιχαλόπουλος της Ελεύθερης Ώρας με 180!! Και πότε ; Όταν ο μέσος μισθός ήταν 1500 δραχμές!!  

 

Και αυτά ενώ κατέβαλα ανεπιτυχώς χρόνια τώρα προσπάθεια να λησμονήσω τον δεύτερο. Γιατί; Κρατήστε την ανάσα σας.

Επί ένα μακρύ διάστημα κι ενώ εγώ εργαζόμουν στην τηλεόραση και τον Τύπο ταυτοχρόνως αυτός με πρωτοσέλιδα του ζητούσε τον εξοβελισμό μου απ όλα τα Μέσα Ενημέρωσης. 

Ώσπου κάποια στιγμή μου λέει ο Μαρούδας στο περιστύλιο της Βουλής ευγένιε σε θέλει ο πρόεδρος. Ο Αντρέας εννοούσε. Ώπα τίποτα καλό δεν μπορεί να είναι αυτό σκέφτηκα ανησυχώντας και αναζητώντας ποια μαλακία μπορεί να είχα κάνει. 

Μα ο Μαρούδας ήταν σφήκα.. 

Βηματίσαμε μαζί ως το πρωθυπουργικό γραφείο της Βουλής και καθώς ανοίξαμε την πόρτα ο Αντρέας μας καλωσόρισε γελαστός. Τότε ήταν που τα έπαιξα εντελώς. 

Στεκόμασταν όρθιοι γιατί και ο πρόεδρος δεν είχε κάτσει. 

"Να σε ρωτήσω ευγένιε" εισάγει την σκέψη του φωναχτά. "Τι έχει αυτός ο Μιχαλόπουλος και μήνες χρόνια τώρα ζητά την απόλυσή σου από την ΕΡΤ;"

 Ήρθε η καρδιά μου στην θέση της Άρα μαλακία δεν είχα κάνει. Χαμογέλασα. 

"Πρόεδρε πριν να μιλήσω καλά θα κάνετε να κάτσετε στην καρέκλα μη τύχει κι έχουμε τίποτα απρόοπτα" απάντησα. 

"Έλα πες μου κι άσε τις εισαγωγές.." 

"Λοιπόν πρόεδρε είναι εξ αίματος του πατρός μου πρώτος μου εξάδελφος!!" 

Στα μάτια του ζωγραφίστηκε μια έκπληξη που δεν μπόρεσε ούτε στιγμή να την κρύψει. 

"Μ αυτός είναι Μιχαλόπουλος κι όχι Ανδρικόπουλος" παρατήρησε. 

Ναι γιατί υπάρχει χάρη στον πατέρα μου που όταν καταγγέλθηκε ως  προδότης ο αδελφός του και γονιός του την ίδια στιγμή ήταν καπετάνιος του ΕΛΑΣ. Αλλάξαμε έτσι από ντροπή το όνομά μας!! 

Βλέπεις Δημήτρη πόση ανάγκη έχει αυτός ο λαός για συμφιλίωση", είπε γυρίζοντας προς τον Μαρούδα. 

Συμφιλίωση με ποιους; σκέφτομαι σήμερα. Τους αμετανόητους φασίστες; 

Εγώ πάντως όταν ως μοναχοπαίδι κήδευα ενώπιον τριών χιλιάδων συναγωνιστών του τον γονιό μου και τόλμησε να φανεί στο κάδρο ο θείος μου, τινάχθηκα σαν ελατήριο κι αν δεν ήταν ο πρώτος μου γιος και κυρίως η μητέρα μου θα τον έβγαζα καρότσι έξω. 

Κάτι τέτοιοι σήμερα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τους παγκοσμίως και πανελληνίως αγνώστους πολιτευτές της δεξιάς πολυκατοικίας.

 


Δεν υπάρχουν σχόλια: