Ένα σημείωμα (υπό την αυστηρή προϋπόθεση πως είναι υπαρκτό)_ανατριχιαστική καταγγελία εναντίον όλων: κοινωνίας, γονέων, πολιτικής, και οικονομικής ζωής.. Από μία εκ των δύο που η πρώτη αγωνίζεται να κρατηθεί στην ζωή και η δεύτερη έχει ήδη καταλήξει και ταφεί. Δεν αντέχω όμως Με την εκ προοιμίου συμπάθειας και ανοχής σας γιατί θα ειμαι σκληρός αλλά θα την σχολιάσω με όλο τον σεβασμό σε ένα νεκρό κορίτσι. Γράφει :
«Mαμά και μπαμπα τρία χρόνια τώρα είμαι σε μια κατάσταση κατάθλιψης».
(Αποκαλύπτει πως τρία χρόνια τώρα ήταν σε κατάσταση κατάθλιψης και οι γονείς αγρούς αγόραζαν;; Ιδίως η μάνα στην οπόία δεν αναγνωρίζω κανένα ελαφρυντικό –ίσως ένα και μοναδικό αν και οι δύο ήταν εργαζόμενοι και αυτό δεκτό μερικώς--όποια και αν είναι η οικονομική κατάστασή τους και το κοινωνικό στάτους της οικογένειας. Οι γονείς οφείλουν να μην ανήκουν στην κατηγορία των επί τόπου μεταβάντων και μηδέποτε αντιληφθέντων. Κατά ποιο τρόπο ιεραρχούσαν τα ενδιαφέροντά τους αν σε αυτά στη κορυφή δεν ήταν η άγια εικόνα του παιδιού τους; )
«Και μπορεί αυτός ο κόσμος να έχει τα ωραία του». ,
(εδώ εμφανίζεται ένας προσωπικός οφεληνισμός..Όσο ο κόσμος ήταν στα ωραία του, ήταν όλα ωραία, αλλά μόλις ήρθαν τ' άσχημα μαντάτα των πανελλαδικών εξετάσεων έπεσε σε μαύρη κατάθλιψη.. Το δίκιο που αγνοούσε να υπερασπιστεί ήταν η Αριστέλεια φράση του δεν υπάρχει χειρότερος φασισμός από την ίση μεταχείριση των ανίσων.. Μα από που να το μάθει.. Από τα ακροδεξιά ούγκανα ή της μασκοφόρους της πολιτικής που εναλλάσσονται στην σωτηρία μας)
«Αλλά ίσως είναι ένας άλλος κόσμος που να είναι καλλιτερος!!».
(Και γιατί ο κόσμος έπαψε για μια 17χρονη να είναι ωραίος; Ποιος στην συστημική αφέλειά του της στέρησε το δικαίωμα στο όραμα, αλλά και με την ταυτόχρονη ενημέρωση για τον ή τους φέροντες τις ενοχές που ο κόσμος δεν είναι καλλίτερος; Ιδού : )
«Φέτος είναι η χρονιά των πανελλαδικών εξετάσεων αλλά φοβάμαι ότι δεν θα πάω καλά..».
(Ωστε αυτό ήταν το κουκούτσι στο αμύγδαλο Το ότι δεν θα τα πήγαινε καλά φαίνεται αποκαλυπτικά από το συντακτικό του σημειώματος γενικά και κυρίως Από το «φέτος και όχι εφέτος που έγραψε ως το αρσενικό της φέτας)
«Το ξέρω ότι δεν θα πάω καλά και θα καταλήξω σε μια δουλιά !! που όμως δεν θα μου δίνει λεφτά..».
(Εδώ η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά!! Αποκάλυψη τώρα. Από πότε η εργασία και ιδία η δημιουργική τρομάζει..
Από τότε που εισήχθησαν οι τηλεοπτικοί κικιρίκου στην οικογενειακή ζωή για να λυμαίνεται μια ελίτ τους καρπούς της.
Που το κάθε ξέκωλο και κάθε χλιμίτζουρας πανελίστας και παλιάτσοι γελωτοποιοί των ΜΚΟ και των δικαιωματιστών, αλλά και κάποιοι εξειδικευμένοι αμόρφωτοι μεταμοντέρνα ενδεδυμένοι, αντάλλαξαν το συνοικιακό καφενείο ή το μοδάτο μπαράκι με τα στούντιο, όπου αφού τους είχαν διασωληνωμένους με το καθεστώς , όταν έπαψαν να ..πουλούν, τους έδειχναν την έξοδο κινδύνου.
Στην Αμερική αυτό καλείται leading to the Window. Δηλαδή σε οδηγούν στο παράθυρο και σου δείχνουν τους άνεργους περιπατητές Πως εκεί θα καταλήξεις και εσύ..)
Συμπέρασμα: Καμία ευθύνη το παιδί...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου