Πως να μην συγκινηθείς.. Πως να κρατήσεις την ψυχραιμία σου απέναντι σ' ένα κοριτσάκι με τα δάκρυα ποτάμι στα μάτια της; Πως να μην υποκλιθείς στο μεγαλείο αυτού του πόνου; (ιδία εγώ που ψάχνοντας την κορούλα έκανα τρεις μαντραχαλάδες τι ν αγκαλιάζω μούσια και γένια;;;) Μα δίπλα της δεν στάθηκε άλλος πλην του σκύλου της. Που είχε αφιερώσει χρόνο για ν ακούει τη σιωπή της. Και να υπακούει σε άγραφους νόμους της. Γι αυτό την λάτρεψε. Και της άνοιξε μια αγκαλιά που έφτανε ως το άπειρο...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου