Καθεστωτικές ψευδαισθήσεις και παραισθήσεις εν σειρά. Μύθοι αποπροσανατολισμού. Νέφη φωτός, από λαμπιόνια led πυρακτώσεως ιωδίνης, σου κρύβουν τον φυσικό έναστρο ουρανό και το δικαίωμα στο όνειρο.Και τα σπίτια να μοιάζουν χασαποταβέρνες. Στερεότυπα λόγια βιομηχανοποιημένης αγάπης και μουσικές κλισέ για την υποδοχή μιας φενάκης. Του νέου αλλά αρκετού παλιού χρόνου. Μέγεθος ανύπαρκτο. Μια καλοκουρδισμένη μηχανή της show biz που ματαίως ο Δήμος της Αθήνας επιχειρεί να της δώσει μαγικό περιεχόμενο. Οι μόνοι που απόμειναν να δίνουν καταθλιπτικά νόημα στα σύννεφα της αυταπάτης, είναι οι άστεγοι. Που τσουγκρίζουν σιωπηλοί και άσκεποι τα μπουκάλια τους στα πεζοδρόμια. Ποια η χρεία των λόγων.. Η μοίρα τους όπως και της κοινωνικής πλειοψηφίας είναι αποτυπωμένη στα ευαγγέλια του Ελσίνκι. Χρόνια πριν. Ευκρινέστατα. Τόσο που κατέστησαν τους αστρολόγους τις καφετζούδες και τα μέντιουμ ανέργους στους καταλόγους του ΟΑΕΔ.. Η μοίρα μας είπε κάποιος εκ των σοφών είναι οι επιλογές μας. Λάθος. Γιατί δεν έχουμε επιλογές.. Τι μου απομένει να σας ευχηθώ; Καλό ταξίδι στην ζωή..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου