ΕΥΤΥΧΩΣ !!!!!!!!

 Ευτυχώς που ξέχασα να μεγαλώσω.. Που παρέμεινα ένα παιδί.. Που ως εκ τούτου εξελίχθηκα γιατί τα πάντα μου προκαλούσαν δέος και περιέργεια. Που η αισιοδοξία και το χαμόγελο δεν διαγράφηκαν πότέ από τα χείλη μου. Που ενώ μου έκλεισε ο καρκίνος ραντεβού με τον θάνατο μ' έστησε πανικόβλητος στην θέα τους. Που γρήγορα συνειδητοποίησα πως η βλακεία ενός ενήλικα δεν ειναι σοφία.Που ασπάστηκα νωρίς τον Πλίνιο κατά τον οποίο δεν βλέπεις κάτι αν είναι αν δεν ήξερες πως αυτο έπρεπε να είναι κι έτσι έσπασα τον καθρέφτη μου. Και εν τέλει εν ευτυχώς που ξέχασα να μεγαλώσω..