Συγκινήθηκα. Όχι έτσι ως έτυχε εξ ουρανών. Αλλά εκ των οπτικών ινών οι θύμησες. Σπουδαία όμορφη και κρητικιά δικηγόρος που κάποτε το συναίσθημα υπερχείλιζε μου γράφει: "Κάποτε Ευγένιε μου είπες. Μέρα και τριαντάφυλλο θα μετρούμε. Εγώ θα βάζω τα τριαντάφυλλα κι εσυ το άρωμα. Δεν θα σε νικήσει Ευγένιε ο καρκίνος. Εγώ το γνωρίζω πληρέστερα από κάθε άλλη. Δεν συμβιβάζεσαι με την ήττα. Και τα τριαντάφυλλα θα είναι σκέψεις εν ζωη". Δεν μας έλαχε. Ας είναι.. Προς το παρόν δικαιώνεται.. Επί της κλίνης των χήμειο μια εμψυχωτική ανάσα..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου