Είναι πολλοί αλλά είναι σκόρπιοι!! Στους ιππότες της μοναξιάς αναφέρομαι. Αυτούς που σέρνουν κάθε ξημέρωμα το μεθυσμένο τους βήμα ως την άκρη του Σύμπαντος. Κάθε τους μέτρο καταγράφεται ως αστρική απόσταση στον νου. Τόση τους χωρίζει από το ανακριτικό χθες που το αλκοόλ στο αίμα είναι η καύσιμη ύλη για να το φτάσουν. Κι αρχίζουν να βλέπουν φαντάσματα σα μεταφυσικά ανθρωπάκια. Που τους δικάζουν. Και κάθε νύχτα ζουν υπό την ίδια προσδοκία. Να εκδοθεί η εναντίον τους καταδικαστική και αμετάκλητη απόφαση. Για να τα τιμωρήσουν και όχι να τιμωρηθούν..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου