Η γλώσσα του σώματος.. Φέρετε επ’ ολίγον στην οθόνη του μυαλού σας τον αχρείο πρωθυπουργό μεταξύ της Γκίλφόιντ και των τεσσάρων Αμερικανών υπουργών. Σ΄ αναμμένα κάρβουνα στεκόταν παρά τις θριαμβολογίες των λακέδων που γνώριζε πως θ’ ακολουθούσαν. Που νενικήκαμεν γιατί οι Τούρκοι δεν θα βρουν τα F35 στο γραμματοκιβώτιό τους και που θα καθιστούμε ένα φοβερό και τρομερό διαμετακομιστικό κέντρο του πανάκριβου αμερικανικού LSD. Δεν υποψιάζεστε καν εεε… Θα σας το μολογήσω εγώ κι ας μην είμαι ούτε αστρολόγος ούτε καφετζού. Οι αμερικανοί κατά τον πρόεδρο των οποίων, η Κύπρος είναι ένας ψύλλος κι η Ελλάδα ένα κουνούπι, που αν ενοχληθούν από αυτά θα τα λιώσουν, ήδη λειαίνουν το έδαφος συνεννόησης του Νιετανιάχου με τον Ερντογάν για να έρθουν πιο κοντά. Και τώρα εσείς τι λέτε; Όταν θα έρθει η στιγμή της παθιασμένης αγκαλιάς οι Ισραηλινοί – που σημειωτέον μας υπονόμευσαν στην τραγωδία της Κύπρου – θα προβάλλουν ενστάσεις στην βίαιη αποκοπή τού: απέχοντος μόνον μερικά μίλια από τις Τουρκικές ακτές, Καστελόριζου, από την Ελλάδα; Ή μήπως ο Τραμπ που γεωστρατηγικά έχει ανάγκη και κόψιμο την Τουρκία θα προβάλλει βέτο.Αν ναι, τότε η ..εθνική μας μοναξιά γεννά φαντάσματα που τρέφονται με αυταπάτες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου