Ιράν: Χώρα δυσαναγνωστη. Αν και την έχω επισκεφτεί δύο φορές --την μία κατά την διάρκεια του απολύτως ανεξήγητου πολέμου με το Ιράκ,-- οριστικό συμπέρασμα για τις μύχιες προσδοκίες του λαού της, δεν έχω εξαγάγει.
Ξεσηκώθηκαν τρεις τη πρώτη ξαποστέλλοντας στα τσακίδια τον Σάχη για να ενθρονίσουν το χειρότερο. Θρησκευτικό μουζαχεντίν στην εξουσία.
Τη τελευταία το 2004 για να συνειδητοποιήσω ότι και αυτή η εξέγερση έφερνε κάτι από τον σπόρο της προηγούμενης αλλά παραμορφωτικά. Σαν να την υιθετούσε αμφισβητώντας την.
Και πως να εξηγήσεις τους Φενταγίν θύματα μιας επανάστασης που και αυτοί στήριξαν.
Μόνο κατά την τελευταία το 2009 διέκρινες πως αυτή υπερέβαινε τάξεις, φυλές και θρησκευτικές πεποιθήσεις για να υποπέσουν σε λίγα χρόνια επί των ιδίων αμαρτημάτων.
Μα έχω δύο δεκαετίες να επιστρέψω και αδυνατώ ν' αφήσω το αποτύπωμα μιας ασφαλούς εξήγησης.Το μόνο βέβαιο είναι πως υπεραμύνονται της αυτοκρατορικής καταγωγής τους αλλά υπό την μίξη με τον θρησκευτικό φανατισμό.
Κάτι σαν την εγχώρια επινόηση του ελληνοχριστιανικού πολιτισμού της κρύας σούπας.
Αυτοπροσδιορίζονται μονοθεματικά αντιδυτικοί, γιατί διήλθαν δεκαετίες βάναυσης εκμετάλλευσης από τους Ευρωπαίους αποικιοκράτες, δίχως να έχουν εγκολπωθεί τις σοσιαλιστικές ιδέες των παραπλεύρως τους επαναστημένων μπολσεβίκων.
Για το μόνο που μπορώ να σας εγγυηθώ είναι πως η άρχουσα τάξη τους είναι άτομα εξαιρετικά ευφυή και μορφωμένα, Αντιθέτως του λαού που κινείται κάπως όπως οι οπαδοί. Παλιρροιακά μεταξύ του εθνικισμού και των θρησκευτικών δοξασιών.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου