ΚΟΚ Ή ΓΛΥΚΟΠΙΚΡΑ ΚΩΚ;

 

 Ώστε το ανθρώπινο λάθος και στο οδικό δίκτυο. Η ατομική ευθύνη. Μόνον που η βία δεν είναι μία. 

Από την ενδοοικογενειακή και την εργοδοτική, ως την σχολική, την εργασιακή και την οδηγική, (ή road rage), απλώνεται σαν δίχτυ στον αποσαθρωμένο εξ αιτίας της φτώχειας κοινωνικό ιστό. 

 

Γι αυτό και η συλλογική αποκρύπτεται επιμελώς.

Αυτή είναι ο ηθικός αυτουργός των κατά συρροή και εξακολούθηση δυστυχημάτων. 

Αυτή που στρεπτοδικεί έναντι ενός απηρχαιομένου δικτύου και της απαγορευτικής --εξ αιτίας του κόστους-- χρήσης των ιδιωτικών οδών. 

Που η προχειρότητα των κατασκευών κυριαρχεί προκαλώντας ναυτία στους οδηγούς. 

Που τα τέλη και τα ασφάλιστρα λεηλατούν ένα εισόδημα από χαρτί και πλαστικό. 

Που ο λαός υποχρεούται παρανόμως να μετακινεί τ' ανασφάλιστα οχήματά του υπό το άγχος των αστυνομικών μπλόκων. 

Ιδία μετά δεκαεξάωρη απλήρωτη εργασία υπό καθεστώς γαλέρας με τα νεύρα του να έχουν γίνει τσατάλια. Και να συμπλέκεται ως τελικής πτώσεως δια ασήμαντον αφορμήν στους δρόμους. Για μια θέση στάθμευσης. 

Που ουδεμία πλέον αξία έχει η ζωή γι αυτόν.. Με την βία στα πρωτεύοντα αντανακλαστικά του.. 

Πομφόλυγες αντιπερισπασμού από τα μιντιακά καφενεία επομένως τα περί προστίμων για εισπρακτικούς και μόνον λόγους. 

Αλλά ουκ αν λάβετε εκ των μη εχόντων και κατεχόντων..