ΤΟ ΛΙΒΑΝΙ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

 

Ματίνα Παπαχριστούδη

Όταν η κυβέρνηση πιέζεται από γεγονότα, ερωτήματα, σχόλια ή απόψεις που βρίσκουν δίοδο προς την, κατά τα άλλα ελεγχόμενη, σφαίρα της δημοσιότητας, σοκάρεται. 

 

Ο συνήθης τρόπος αντίδρασης δια του κυβερνητικού εκπροσώπου είναι η παραποίηση, η παραπλάνηση ή και οι ψευδείς αναφορές-ειδήσεις, που γίνονται με τη βεβαιότητα ότι κανείς από το μιντιακό σύστημα δεν θα τα ελέγξει. 

Σε περιπτώσεις, όμως, που το πράξει, η απάντηση είναι άμεση: κατηγορείται για «διαστρέβλωση». Σε τέτοιες περιπτώσεις και συμπληρωματικά στη θεσμική αντιμετώπιση, τίθεται σε λειτουργία το – παρά το κράτος – σύστημα προπαγάνδας, στοχοποίησης ή και «δολοφονίας χαρακτήρα». 

Από την, έμμεσα όπως αποδείχθηκε, χρηματοδοτούμενη με κρατικό χρήμα «Ομάδα Αλήθειας» έως τις πιστές κυβερνητικές γραφίδες σε πλειάδα μίντια, αναλαμβάνουν να πλήξουν όποιο Μέσο, συστημικό ή ανεξάρτητο, μεγάλο ή μικρό, όποιον δημοσιογράφο ή σχολιαστή υποδείξει το Μαξίμου.

Πρόσφατο γεγονός είναι η καταγγελία του δημοσιογράφου Χρήστου Αβραμίδη ότι δεν ανέβηκε στη σελίδα του κυβερνητικού εκπροσώπου στο Facebook – σε αντίθεση με το YouTube – όλη η ενημέρωση των πολιτικών συντακτών, αλλά μόνο ένα επτάλεπτο με τον μονόλογο του. 

Αντί ο Παύλος Μαρινάκης να απαντήσει ότι ήταν ένα τεχνικό πρόβλημα (όπως διέρρευσε ως πληροφορία στα ΜΜΕ), επιτέθηκε δημόσια στον δημοσιογράφο, τον κατηγόρησε για «διαστρέβλωση», τον στοχοποίησε για όλη τη στάση του στην αίθουσα Τύπου επειδή κάνει πιεστικές ερωτήσεις, είπε ψέματα ότι η ενημέρωση θα ανέβει σε ύστερο χρόνο (δεν ανέβηκε ποτέ), χαρακτήρισε συλλήβδην όλες τις εκθέσεις διεθνών οργανισμών που καταγγέλλουν τον κυβερνητικό και κρατικό έλεγχο στα ΜΜΕ ως «παραπλανητικές» και «αστήρικτες».

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, δηλαδή, αντιμετωπίζει τους δημοσιογράφους και όσα ΜΜΕ δεν λιβανίζουν ολημερίς την κυβέρνηση ως εχθρικούς στόχους που πρέπει να εξαλειφθούν. 

Η δυσανεξία απέναντι σε οποιαδήποτε αμφισβήτηση και κριτική αποτυπώθηκε δυσανάλογα έντονα κυρίως επειδή διατηρεί τον απόλυτο έλεγχο στη συντριπτική πλειονότητα των ΜΜΕ. Είτε απευθείας μέσω των ιδιοκτησιών τους είτε μέσω των ανθρώπων που έχει τοποθετήσει σε αυτά σε θέσεις-κλειδιά για τη ροή της πληροφόρησης.