Δικαιολογημένα απών

 Αύριο σημειώστε με δικαιολογημένα απόντα.. Χήμειο.. Πέραν αυτού και αν δεν είμαι το απόγευμα σα ζαλισμένο κοτόπουλο, θα παραδώσω ένα επιμελημένο κείμενο στους εκδότες μου.. Υποχρέωση που απορρέει πρώτον : 

(Τα παλικάρια μου.. Ο μεσαίος κι ο μικρός.. Οι αρχηγοί μου πλέον.. Απουσιάζει ο μεγάλος.. η φωτό στο σπίτι ενός αδελφικού φίλου καρδιάς ενός σπάνιου μουσουργού που δεν είναι μαζί μας πια.. Του Κώστα του Ευαγγελάτου)

Από την οικονομική πίεση που δέχομαι κι εγώ όπως η πλειοψηφία του λαού δεδομένης της δεκαετούς λεηλασίας που υπέστημεν άπαντες. Ο λογαριασμός του ρεύματος ήταν η χαριστική βολή αφού δίχως την ηλεκτροδοσία δεν θα έχω οξυγόνο. Υπάρχει και ένας ακόμη υποδόριος λόγος που τον ξετρύπωσα τις τελευταίες ημέρες.

 Μου εκμυστηριεύτηκαν καποιοι φίλοι πως η γειτονιά με θεωρούσε – δεν είχα ανοίξει ποτέ παρτίδες, επομένως γνώριζαν τον δημοσιογράφο, αλλά όχι και τον άνθρωπο— εύπορο !! Που να ξέρουν πως είμαι ένας εργάτης κι εγώ. 

Η διαφορά μου απ’ ότι σοσιαλιστική θεωρία θεωρεί εργατιά, είναι στο ότι είμαι του λόγου και όχι χειρόναξ . Η ουσία είναι πως εκμεταλλεύτηκαν την υπεραξία και της δικής μου εργασίας, ανεξαρτήτως του τρόπου παραγωγής της. 

Έτσι αν έχω τα κουράγια μετά την χήμειο ένα μεροκάματο θα κάνω.. Από την δουλειά και στο φέρετρο θα μας οριζοντιώνουν.. Δεν υπερασπίζομαι πως δεν έχω αμειφθεί με υψηλά εισοδήματα..Είχα όμως μια εμμονή. Δεν δεχόμουν μαύρα. Γιατί οργάνωνα τα όνειρά μου. Με τις κρατήσεις μου ως την τελευταία δραχμή ή ευρω στα ασφαλιστικά μου ταμεία. 

Αφαιρουμένου έτσι του 33% και του 45% εκ των υπολοίπων στην εφορία, έτρεφα τις αυταπάτες των περήφανων γηρατειών. Και εξακολουθούσα να βιώνω τις ψευδαισθήσεις μου παρά το ότι, τόσο ο Μιχάλης ο Χαραλαμπίδης όσο και ο Αντρέας ο Λοβέρδος σε ένα καφέ του Χαλανδρίου, με είχαν προειδοποιήσει για την επερχόμενη καταστροφή. Όχι πως δεν ήταν ορατή δια γυμνού οφθαλμού για τους υποψιασμένους.. Τα έγραφα προειδοποιητικά.. Αλλά φωνή βοώντος εν τη ψηφιακή ερήμω.. Ώσπου μου αφαιρέθηκαν και εξακολουθούν αδίστακτα οι ληστές της ζωής μας να μου αφαιρούν τα δύο τρίτα..

Εξαπατήθηκα στη βάση του μονίμως επαναστατημένου περιβάλλοντός μου, γιατί ποτέ δεν πίστεψα πως όλα όσα διέβλεπα, θα τα δεχόταν ο αμαχητί ο λαός και δεν θα γινόταν της επί χρήμασι εκδιδομένης γυναικός το σιδηρούν κιγκλίδωμα στο Σύνταγμα. Εν ολίγοις της πουτάνας το κάγκελο. Όπως διαπιστώσατε δεν κουνήθηκε φύλλο. Μας έριξαν στα realities και στο διάβα μας ένα δυο φασίστες κατάμουτρα και κιοτέψαμε.. 

Στο μεταξύ και μια δεκαετία προ του μοιραίου έτους του 2010, μου έκατσε ο τρίτος μου γιος που υποχρέωσή μου ήταν να του προσφέρω ότι και στους άλλους δύο. Και η γνώση είναι ακριβή. 

Ανταμείφθηκα γιατί και οι τρεις είναι σήμερα επιστήμονες καταξιωμένοι, αλλά τα όνειρά μου για σκάφος και Αστυπάλαια ή Αντικύθηρα στη δύση της ζωής μου, σκόρπισαν στους πέντε ανέμους.. Τώρα αρμενίζω μέσα στην ψηφιακή ψευδαίσθηση και συχνά απευθύνομαι στο ταβάνι από το οποίο δεν πήρα απάντηση ποτέ..Τι γράφω τώρα.. Ποιος από τον πόνο του έγινε σοφός..