Βγήκαν στους δρόμους του αγώνα τα κορίτσια μας.. Όχι όλα βεβαίως βεβαίως,, Τα υποψιασμένα.. Αυτά που δεν καταναλώνουν αμάσητα το καθεστωτικό χόρτο. Τα σούργελα των πανελίστας και τ' άλλα των ακατοίκητων κρανίων από realities ασφαλώς και εξαιρούνται. Και πως αλλιώς άλλωστε.. Αυτές μπορεί να τις γαμάς και στο ερώτημα τι σου κάνω μάνα μου να σου απαντούν στον πληθυντικό!! Η σάτιρα είναι η επιβεβαίωση της αξιοπρέπειας, μια διακήρυξη της υπεροχής του καταπιεσμενου ανθρώπου απέναντι στους καταπιεστές του.. Κι όταν αυτό ξεκινήσει τότε σαρώνει τα πάντα στο δρόμο του. Έτσι και τις αγγίζατε παλιομαλάκες θα κατεβαίναμε εμείς οι μπαρουτοκαπνισμένοι και τότε θα είχε τρεχάτε ποδαράκια μου να μην σας χέσει ο κώλος!! ..................
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου