Φεύγουν ένας ένας οι φίλοι και απομένουμε δίχως τ' οξυγόνο τους ν ανασαίνουμε το διοξείδιο του άνθρακα που αποπνέει η πολιτική κοινωνική οικονομική και κυρίως η καλλιτεχνική σκηνή. Συγχωρείστε μου την εμμονή αλλά έχω επηρεαστεί βαθύτατα από τον θάνατο του Δημήτρη Ψαριανού. Δεν έχει σημασία πόσων χρόνων ήταν. Νέος είναι όποιος αυτοεξυπηρετείται και δεν αποτελεί κοινωνικό βαρίδι. Άλλωστε αν δεν γνώριζες την χρονολογία της γέννησής σου θα ήξερες πόσων χρόνων είσαι; Μπορεί λέω εγώ αρκεί να να έχεις έναν καθρέφτη απέναντι σου. Τόσο για το σώμα όσο και για το μυαλό. Τότε θα είσαι σε θέση να δεις πως μπορεί να είναι θλιβερό να μεγαλώνεις, αλλά είναι επίσης όμορφο που ωριμάζεις.. Αρκεί να σε κόψει η ζωή πριν σαπίσεις πάνω στο δέντρο της.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου