Είναι κι αυτοί οι μουσουργοί.. Της "αλήτικης" ροκιάς και του σύγχρονου προβληματισμού. Με αληθινές κραυγές αγωνίας. Που έχουν όμως καλυφθεί από τόνους ηχοεικαστικών σκουπιδιών.. Γι αυτό και δεν τους ξέρετε.. Δεν ευδοκιμούν στους τηλεοπτικούς βόθρους. Τα πιο όμορφα λουλούδια μόνο στους κάκτους μιας ερήμου (φυσικής ή κοινωνικής) ανθίζουν. Και μόνο για μια νύχτα.. Μου τους θύμισε ο Γιάννης Χρυσομάλλης και τον ευχαριστώ..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Τα υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται!
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.