Θα κλείσω την ημέρα πιάνοντας τηλεπαθητικό κουβεντολόι μ εκείνους που παλεύουν και απόψε το θηρίο της μοναξιάς τους. Σ’ αυτούς και μόνο απευθύνομαι. Που έχουν εξ αιτίας της οικονομικής ανέχειας ξεχαστεί με το τηλέφωνο να έχει τεθεί σε σιγή ασυρμάτου.. Θέλω να σας πω μόνον τούτο, που δεν ξέρω κατά πόσο σας παρηγορεί αλλά δεν θα κρατήσω το στόμα μου κλειστό. Υπάρχουν κι εκείνοι –μεταξύ των οποίων κι εγώ— που πρώτον θα διέλθουν αλλά από υποχρέωση κατά την έξοδό τους τις συμπληγάδες της γνωστής αλλά ιδιότυπης μοναξιάς. Ξένοι και μόνοι σε ξένη πόλη. Και δεύτερον, επιστρέφοντας δεν θα τους αναμένει καμιά ανάσα πίσω από την πόρτα. Διαλέξτε..
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου