
Επ αφορμής της εγκατάλειψης δύο χιλιάδων Ελλήνων στην δυσδιάκριτη από τον ισημερινό της Ελλάδας μακρινή ήπειρο, την Αυστραλία, και της αναφοράς του φίλου και συναδέλφου Βαγγέλη Μαρκουλή πως συμβαίνει επειδή, δεν πρόκειται για τους αρίστους (τους αχρήστους λέω εγώ) της Νέας Δημοκρατίας, δυο λέξεις ως προς το ποια είναι η ΔΕΞΙΑ.
Διότι περί αυτής πρόκειται.
Καθ’ ομολογία του αειμνήσου βουλευτή της Ροδόπουλου πρόκειται περί του κεφαλαίου , του αμετροεπούς φιλόδοξου μικροαστού και του γνήσιου ορεσείβιου αναλφάβητου. Να το εξειδικεύσουμε.
Φωτογραφία και πολιτικοί απόγονοι των γερολαδάδων των κλεφτοκοτάδων των μαυραγοριτών των χιτών των δωσιλόγων και των ταγματασφαλιτών είναι.
Η δεξιά δεν είναι κόμμα. Δεν έχει πολιτικές ή ιδεολογικές τάσεις.. Η θρησκεία της είναι μία. Το αστακοφαγοπότι και η υποταγή συνοδεία χειροφιλήματος στον αφέντη. Υπάρχει υφίσταται από τη μετεπαναστατική περίοδο ως τα σήμερα χάρη σε μια διαστροφική ιδιομορφία του λαού που ο πανμέγιστος καπετάνιος Καραϊσκάκης είχε περιγράψει με εξαιρετική ευστοχία..
«Αν θέλεις να κουμαντάρεις τον Ελληνα δώσε του ένα δισάκι που ομπρός έχει τον Χριστό πίσω τους διαόλους και στη μέση το χρυσάφι!!»
Αυτό ήταν και θα είναι η δεξιά. Και το κάνει δυο εκατονταετίες τώρα επιτυχώς αφού έχει μετατρέψει το κράτος σε Αγία Ιδιοκτησία της και κυρίως: Όλα τα Μέσα Μαζικού προπαγανδισμού σε τσιγλίκι της.
Κι όταν κατά περιόδους αισθάνεται στριμωγμένη στη γωνία γιατί οι θεσμοί της δεν αποδίδουν, ή είναι ανίσχυροι να επιβληθούν στον επαναστατημένο λαό, καταφεύγει σε πολιτικά στρατιωτικά ή οικονομικά πραξικοπήματα όπως εσχάτως μας έσυρε ως κωπηλάτες στο ΔΝΤ και στην ευρωενωσιακή γαλέρα και διέπραξε το έγκλημα του εξοστρακισμού του κοινωνικού αφρού, για να παραδώσει απρόσκοπτα και αναίσχυντα την εθνική κυριαρχία.
Από τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο με το «ιδου ο στρατός σας» ως το πάρε ότι θες Γερμανέ κατακτητή του τέταρτου Ράιχ, ένα τσιγάρο δρόμος ήταν.
Ο όρος λαός έτσι της προκαλεί την ίδια αποστροφή που προκαλούσε στους κοτζαμπάσηδες η επικράτηση της εθνικοαπελευθερωιτικής επανάστασης: Ζαϊμης: Και πως θα φάνε μαζί μου αυτοί οι βοσκοί με μαχαίρι και πιρούνι!!»
Ε, λοιπόν όποια κροκοδείλια δάκρυα κι αν χύσει, δεν θέλει την επιστροφή αυτού του λαού γιατί είναι μια εν δυνάμει επαναστατική ομάδα. Είναι τα απόβλητα που πέρασαν από τον σκουπιδοφάγο του πολιτισμικού της νεροχύτη..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου