ΣΠΗΓΓΕΛ:

"Η Κίνα είναι κράτος οι ΗΠΑ είναι ασκέρι" Με χρονοκαθυστέρηση λειτουργεί το έγκριτο κατά τους Γερμανούς περιοδικό.. Τη Κίνα κράτος την έκανε ο Μάο όταν έδιωξε και τον τελευταίο αυτοκράτορα.. Και οι Κινέζοι είδαν το εισόδημά τους να αυξάνεται 25 φορές τη τελευταία δεκαετία.. Κάτι πρωτοφανές στα παγκόσμια χρονικά.. Σήμερα αποδεικνύεται πως η πορεία του ήταν πορεία στο μέλλον..

Σύμφωνα με την ανάλυση του γερμανικού περιοδικού, το Πεκίνο εκμεταλλεύεται λοιπόν τη στιγμή για να αυξήσει την επιρροή του, ιδιαίτερα στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, όπου η Κίνα γίνεται όλο και πιο τολμηρή και παγιώνει τις εδαφικές της αξιώσεις.

Μια εμπιστευτική έκθεση από το γερμανικό Υπουργείο Άμυνας αναφερει, ότι το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ υποθέτει ότι το κινεζικό ναυτικό θα κάνει χρήση της - έστω προσωρινής, λόγω πανδημίας - απουσίας όλων των αμερικανικών αεροπλανοφόρων από τον Ειρηνικό, «για να αυξήσει σκόπιμα τη στρατιωτική πίεση στις χώρες ολόκληρης της περιοχής».

Η έκθεση αναφέρεται προφανώς στο αεροπλανοφόρο «USS Theodore Roosevelt», του οποίου σχεδόν 1.000 μέλη του πληρώματος έχουν μολυνθεί από οτν ιό. Το γεγονός ότι η Κίνα καταφέρνει τελικά να γίνει μια υπερδύναμη - όχι μόνο οικονομικά, αλλά και γεωπολιτικά - κατά τη διάρκεια της θητείας του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ είναι και μια ιστορική ειρωνία, από την άποψη ότι ο Τραμπ υποσχέθηκε κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας ότι θα έβαζε την Κίνα... στη «θέση της».

Όχι όμως μόνο γι’ αυτό. Αλλά και διότι με την είσοδό του στον Λευκό Οίκο, ο Τραμπ έθεσε τον οικονομολόγο Πίτερ Ναβάρο, εμπορικό σύμβουλο. Ο Ναβάρο είναι ο συγγραφέας του βιβλίου με τον - «προφητικό»; - τίτλο... «Θάνατος από την Κίνα», στο οποίο προειδοποιεί, ότι η πιο πολυπληθής χώρα του κόσμου θα έχει σύντομα και την ισχυρότερη οικονομία, οπότε θα γίνει ένας «αποτελεσματικός δολοφόνος».

Αυτό σηματοδότησε μια ριζική αλλαγή στην αμερικανική προσέγγιση στην Κίνα. Από το διάσημο ταξίδι του Ρίτσαρντ Νίξον στο Πεκίνο τον Φεβρουάριο του 1972, κάθε πρόεδρος των ΗΠΑ προσπάθησε να δημιουργήσει μια γόνιμη σχέση με την Κίνα.


Ο Τραμπ, ωστόσο, ευνόησε την αντιπαράθεση. Κάλεσε τις αμερικανικές εταιρείες να αποσυρθούν από την Κίνα και επιτέθηκε στη χώρα με τιμωρητικές κυρώσεις. Ο φόβος συντριβής του χρηματιστηρίου τον έπεισε τελικά να τερματίσει την επισφαλή διπλωματία έναντι του Πεκίνου. Όχι, όμως, για πολύ.


Τώρα, ο ιός έχει αναζωπυρώσει τη διαμάχη μεταξύ των δύο χωρών. Οι Ρεπουμπλικανοί στην Ουάσινγκτον θέλουν να βρουν αποδιοπομπαίο τράγο. Τον Φεβρουάριο, όταν υπήρχαν μόνο λίγα επιβεβαιωμένα κρούσματα στις ΗΠΑ, ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής, Τομ Κότον, παρουσίασε πρώτος τη θεωρία ότι ο κοροναϊός «μπορεί να δημιουργήθηκε σε ένα εργαστήριο στην Γουχάν», ένας ισχυρισμός που έγινε αμέσως από τους αγαπημένους του Τραμπ.

Όταν στη συνέχεια η πανδημία άρχισε να εξαπλώνεται στις ΗΠΑ, ο Τραμπ άρχισε να μιλά για τον «κινέζικο ιό». Στα τέλη Μαρτίου, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάικ Πομπέο, προσπάθησε μάταια να συμπεριλάβει τη φράση «ιός Γουχάν» στην τελική δήλωση της συνόδου κορυφής του G7.

Ακολούθησε πάλι ο Τραμπ, αξιώνοντας... «ουσιαστική» αποζημίωση από την Κίνα, επειδή ο ιός «θα μπορούσε να είχε σταματήσει στην πηγή».

Διαφορετικές προσεγγίσεις 


Πράγματι, λέει το Spiegel, υπάρχουν «ενδείξεις» ότι ο κόσμος θα μπορούσε να γλιτώσει μια καταστροφή, εάν η Κίνα δεν είχε «φιμώσει» τους γιατρούς που προειδοποίησαν για τη νέα ασθένεια εγκαίρως.

«Η έλλειψη διαφάνειας είναι ενοχλητική και έχει συμβάλει στο να στερηθεί ο υπόλοιπος κόσμος την ευκαιρία να αντιμετωπίσει τον ιό», λέει ο Νίκολας Μπερνς, σύμβουλος εξωτερικής πολιτικής του υποψήφιου των Δημοκρατικών για την αμερικανική προεδρία, Τζο Μπάιντεν. Αλλά σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, οι Κινέζοι ήταν συνεπείς στην εκστρατεία τους κατά του ιού. Στις 23 Ιανουαρίου, το Πεκίνο επέβαλε αυστηρό αποκλεισμό του Γουχάν και των γύρω επαρχιών.

Στην ακμή της αυστηροποίησης των μέτρων, σχεδόν 800 εκατομμύρια Κινέζοι υπόκεινταν σε ταξιδιωτικούς περιορισμούς. Όσοι εμφάνισαν συμπτώματα της νόσου μεταφέρθηκαν σε νοσοκομεία – μερικά από τα οποία χτίστηκαν «εν μία νυκτί» - για να προστατεύσουν τα μέλη της οικογένειάς τους από μόλυνση. Ακόμα κι αν τα επίσημα στοιχεία της κυβέρνησης είναι ανακριβή, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Κίνα έχει περιορίσει την επιδημία, ενώ στις ΗΠΑ, ο αριθμός των θανάτων που οφείλονται στον κοροναϊό εξακολουθεί να αυξάνεται καθημερινά.

Χαρακτηριστικό της χαοτικής προσέγγισης των ΗΠΑ στην αντιμετώπιση της πανδημίας, είναι ότι ουσιαστικά, κάθε Πολιτεία, κάνει ό,τι την «φωτίσει» η στιγμή, την ώρα που σε ομοσπονδιακό επίπεδο ισχύει η «γραμμή» Τραμπ, η οποία ουσιαστικά λέει... «μην κάνετε τίποτα». Ο Βαν Τζόνσον, δήμαρχος της Σαβάνα στη Γεωργία, το συνόψισε ως εξής: «Όταν ο κυβερνήτης, ο πρόεδρος και ο δήμαρχος λένε διαφορετικά πράγματα, είναι εξαιρετικά συγκεχυμένο και τρομακτικό για τους πολίτες μας».

Μια μοναδική ευκαιρία 

Η σύγκριση με την Κίνα είναι συντριπτική: Το Γουχάν βγήκε από το lockdown στις 8 Απριλίου, μετά από σχεδόν 11 εβδομάδες αυστηρής απομόνωσης. Αλλά ακόμη και τώρα, πολλοί ιδιοκτήτες καταστημάτων στο κέντρο της πόλης δεν επιτρέπουν στους πελάτες να μπουν καταστήματά τους, αλλά τους εξυπηρετούν στην είσοδο.

Στις μπουτίκ μετρούν τη θερμοκρασία των ανθρώπων πριν τους επιτρέψουν την είσοδο. Και όλοι φορούν μάσκα και έχουν μια εφαρμογή προειδοποίησης και ενημέρωσης για τον ιό στα κινητά τους.

Το Πεκίνο αντιλήφθηκε γρήγορα την ευκαιρία που παρουσίασε η πανδημία. Όσο βαθύτερα οι ΗΠΑ βυθίζονταν στην υγειονομική κρίση, τόσο περισσότερο η Κίνα προχώρησε στην εφαρμογή ενός καλά οργανωμένου σχεδίου για αποδείξει την ανωτερότητά της σε όλον τον κόσμο.

Έτσι, τον Μάρτιο και τον Απρίλιο, το Πεκίνο έστειλε ομάδες γιατρών σε 16 χώρες. Ταυτόχρονα, εφοδίασε με απαραίτητες προμήθειες και εξοπλισμό, περισσότερες από 125 χώρες και τέσσερις διεθνείς ανθρωπιστικούς οργανισμούς. Όσο η Ιταλία ζητούσε βοήθεια από την Ευρώπη στην αρχή της κρίσης, χωρίς ανταπόκριση, ο Κινέζος δισεκατομμυριούχος Jack Ma προμήθευε στην ΕΕ, 2 εκατομμύρια προστατευτικές μάσκες. Αλλά το Πεκίνο δεν περιορίζεται μόνο σε ανθρωπιστικές δράσεις.

Ο Lu Shaye, κορυφαίος διπλωμάτης της Κίνας στο Παρίσι, κλήθηκε στο γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών, μετά την εμφάνιση ενός κειμένου στον ιστότοπο της πρεσβείας, όπου αναφερόταν, ότι το προσωπικό γηροκομείων στη Γαλλία, «αφήνει» τους ανθρώπους «να πεθάνουν από πείνα και ασθένειες». Τον Μάρτιο, εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών της Κίνας ισχυρίστηκε ότι οι Αμερικανοί στρατιώτες είχαν φέρει τον κοραναϊό στην Κίνα.

Η πραγματικότητα όμως είναι, διαβεβαιώνει το Spiegel, ότι δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να κάνει ο Τραμπ για να αντιταχθεί στην Κίνα. Η κυβέρνηση στην Ουάσινγκτον δεν είναι παράλυτη μόνο από την κακοδιαχείριση της υγεινομικής κρίσης.

Η άνοδος της Κίνας είναι επίσης το αποτέλεσμα της «αυτοκρατορικής αδράνειας» εκ μέρους των ΗΠΑ, οι οποίες θεωρούνταν ανίκητες μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και διεξήγαγαν πολέμους που αποδείχθηκαν τόσο ακριβοί, όσο και βάρβαροι. Το Spiegel επικαλείται μελέτη σύμφωνα με την οποία, οι στρατιωτικές αποστολές των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή και την Ασία έχουν καταβροχθίσει περίπου 6,4 τρισεκατομμύρια δολάρια (5,9 τρισεκατομμύρια ευρώ) και κόστισαν τη ζωή 7.000 Αμερικανών στρατιωτών από το 2001.

Την ίδια περίοδο, η Κίνα ήταν απασχολημένη με την αύξηση του επιπέδου ζωής των πολιτών της, με εντυπωσιακά αποτελέσματα: Ενώ το ετήσιο κατά κεφαλήν εισόδημα ήταν μόλις 430 δολάρια το 1980, σήμερα είναι 10.000 δολάρια. Ποτέ στο παρελθόν στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν έχει καταγραφεί μια τόσο μεγάλη αύξηση ευημερίας, σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.