Πολλά χρόνια πριν, τότε που οι νεολαίες δεν ήταν αυτιστικές (να κουνούν στα ορθάδικα το κεφάλι σαν εκκρεμές δεξιά αριστερά έχοντας πάθει αγκύλωση με το ποτό στο χέρι) αλλά πολιτικοποιημένες διδασκόμασταν μελωδικά άλλα μαθήματα πολιτικής οικονομίας με δάσκαλο, όχι τον Μητσοτάκη, αλλά τον ανεπανάληπτο Λουκιανό Κηλαηδόνη του οποίου: Ο δίσκος με τα απλά μαθήματα πολιτικής οικονομίας είχε στεφθεί πλατινιένος από τις πωλήσεις. Δηλαδή πλέον των 300 χιλιάδων δίσκων!! Και για να σας δώσω σημείο σύγκρισης και αναφοράς επειδή το καθεστωτικό δούλεμα πέφτει σύννεφο μετά το 1990 βάφτιζαν πλατινιένους ή χρυσούς δίσκους με τριάντα χιλιάδες εκτυπώσεις και όχι πωλήσεις!! Υποχρέωναν δηλαδή τα δισκοπωλεία --πια είναι είδος μουσειακό-- να τους βάλλουν στα ράφια τους και ανεξαρτήτως αν πωλούνταν ή όχι τους μετρούσαν. Αναφέρομαι σε μια αλησμόνητη εποχή που τη σημάδεψαν τραγουδοποιοί αστέρια οι μελωδίες των οποίων προκαλούσαν συναισθήματα και προβληματισμό. Απολαύστε τον Λουκιανό σε μια από τις συναυλίες του στον Λυκαβηττό όχι σε απλά αλλά σε πολύπλοκα μαθήματα πολιτικής οικονομίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Τα υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται!
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.