ΑΓΓΕΛΩ ΣΦΕΤΣΟΥ

Έχω πλειστάκις επαναλάβει πως πάντα έστεκα στο πλάι νέων δημιουργών.. Γιατί η τέχνη δεν είναι αποκάλυψη.. Είναι ανακάλυψη. Δημιουργία. Δεν υπήρχε πουθενά πριν.. Φυσικά δεν θα πρόβαλα ποτέ τους ντιριντάχτες.. Γιατί θα έμοιαζα με ευρωπαίο που τον υποχρέωσαν να παρακολουθήσει κινέζικη όπερα. Στη περίπτωση της Αγγέλως Σφέτσου έτσι με μαγνήτισε η αγγελική της φωνή και η επιλογή των μελωδιών που παραπέμπουν στις χαμένες πατρίδες. Τη Σμύρνη επί παραδείγματι. Γιος προσφυγοπούλας που οι γηγενείς μπαστουνοτραβόλτες καλούσαν πρόσφ(ι)γγες είμαι κι εγώ. Διήλθαν δια πυρός και σιδήρου κρατώντας στο δισάκι τους μόνο τον υπερούσιο πολιτισμό τους.. Σ' αυτόν ανήκει και το  Σμυρναίικο νανούρισμα που αποδίδει τόσο τρυφερά η Αγγέλω. Τέλος όμως οι εισαγωγές. Πάμε στο κυρίως θέμα. Που είναι η πολλά υποσχόμενη Αγγέλω..