Το αγαπώ το λαϊκό παρά την αντίθετη γνώμη που έχουν κάποιοι υιοθετήσει για μένα.. Η μουσική κατά την ταπεινή μου γνώμη δεν επιμερίζεται δεν σαλαμοποιείται για να πουληθεί στον πάγκο του χασάπη. Αλλά θέλω να είναι γνήσια.. Δεν γουστάρω τις εμιγκρέ δημιουργίες που μοιάζουν με τον αστικοποιημένο βλάχο που ούτε βλάχος είναι ούτε αστός. Το λαϊκό έτσι να είναι αυθεντικά λαϊκό και να ερμηνεύεται από ατόφια λαϊκή φωνή. Ήδη έχω φωτογραφίσει ποια εννοώ.. Στράτος λέγεται. Και φτάνει αυτό. Με σκότωσε γιατί την αγαπούσα ο τίτλος του ..άσματος που διάλεξα για τη μεσημεριανή σας ραστώνη και που κάποτε σε ένα ταξίδι αναψυχής στο Παρίσι με το αυτοκινητο έπαιζε από το πρωί ως το βράδυ στο κασετόφωνο με διαλείμματα από την Πιάφ.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου