ΑΓΡΙΕΣ ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ

Ο κορωνα-ιός ως ευκαιρία:  Υλοποιούν θεσμοθετώντας μέσα από τη βουλή σχεδιασμούς διαμορφωμένους πολλά χρόνια πριν. Να δεις τι σου έχουν για μετά..

Στην «έκτακτη κατάσταση» που έχει δημιουργηθεί από την επιδημία του νέου κορονοϊού, η κυβέρνηση έχει ως βασική προτεραιότητά της τη στήριξη των επιχειρηματικών ομίλων και όχι των εργαζομένων. Σε αυτήν την κατεύθυνση υλοποιούνται μια σειρά από αντεργατικά μέτρα που είχαν σχεδιαστεί από καιρό - και τώρα εδραιώνονται - που εκτινάσσουν την εκμετάλλευση των εργαζομένων με διάφορες μεθόδους, για να θωρακιστεί η καπιταλιστική κερδοφορία.

Ετσι η κυβέρνηση μαζί με τις νέες οικονομικές ενισχύσεις και «διευκολύνσεις» που παρέχει στο κεφάλαιο, δίνει το «ελεύθερο» για ακόμα μεγαλύτερη αποδιοργάνωση «του ωραρίου ή της οργάνωσης του χρόνου εργασίας των εργαζομένων», όπως και για επιβολή «εργασίας εξ αποστάσεως» - τηλεργασία, με μονομερή απόφαση του εργοδότη, βρίσκοντας μέσα στην «αναμπουμπούλα» την ευκαιρία να κάνει πράξη μια σειρά από πάγιες απαιτήσεις του κεφαλαίου και περνώντας μέτρα που θα βρουν μπροστά τους οι εργαζόμενοι πολύ πέρα από το τέλος της κρίσης.

 

 

Την ανέμεναν ..Υλοποιούν σχεδιασμούς διαμορφωμένους πολλά χρόνια πριν

 

Αν και το μέτρο της τηλεργασίας παρουσιάζεται σήμερα από την κυβέρνηση ως ένα «ελάχιστο μέσο προστασίας για την υγεία των εργαζομένων», με βάση και τις τεράστιες ελλείψεις του συστήματος Υγείας, η αλήθεια είναι ότι η επέκταση της τηλεργασίας και η «θεσμική» της αναγνώριση, ως μορφής «ευέλικτης» εργασίας, είναι πάγιο αίτημα της εργοδοσίας εδώ και χρόνια - πολύ πριν από την εμφάνιση του κορονοϊού - και συνδυάζεται με τη ραγδαία εισαγωγή της τεχνολογίας στην παραγωγή, η οποία, όπως επιβεβαιώνεται αυτές τις μέρες, στο πλαίσιο του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος δεν αξιοποιείται για τη βελτίωση των όρων δουλειάς, π.χ. με γενική μείωση του εργάσιμου χρόνου με διευρυμένα δικαιώματα, αλλά για την παραπέρα διάλυση εργασιακών σχέσεων και την καθιέρωση του «μοντέλου» «δουλειά από όπου, για όσο και όποτε θέλει ο εργοδότης».


Οι σχεδιασμοί αυτοί έχουν δρομολογηθεί πολλά χρόνια πριν, καθώς οι επιχειρηματικοί όμιλοι αναζητούν συνεχώς νέους τρόπους αύξησης της «παραγωγικότητας» των εργαζομένων και μείωσης του κόστους λειτουργίας όσο και του μισθολογικού κόστους, και τώρα με αφορμή την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, επιταχύνονται σε όλη την ΕΕ και στη χώρα μας. Καθόλου τυχαία, άλλωστε, η «σκαλωσιά» είναι ήδη έτοιμη, αφού υπάρχει χρόνια τώρα το σχετικό νομοθετικό πλαίσιο, από την ΕΕ και τις αστικές κυβερνήσεις, που τώρα αξιοποιείται και συμπληρώνεται.


Στην Ελλάδα η Εθνική Γενική Συλλογή Σύμβαση Εργασίας 2006 - 2007 ενσωμάτωσε για πρώτη φορά την Ευρωπαϊκή Συμφωνία - Πλαίσιο για την Τηλεργασία, η οποία έκτοτε αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της εκάστοτε ισχύουσας ΕΓΣΣΕ. Σύμφωνα με αυτήν, η τηλεργασία είναι «μια μορφή οργάνωσης ή/και εκτέλεσης εργασίας που χρησιμοποιεί τεχνολογίες πληροφορικής, βάσει μιας σύμβασης ή σχέσης εργασίας, όπου μια εργασία που θα μπορούσε επίσης να εκτελεστεί στις εγκαταστάσεις του εργοδότη, εκτελείται κανονικά εκτός αυτών των εγκαταστάσεων». Το μέτρο της τηλεργασίας εφαρμόζεται ήδη σε κλάδους όπως οι Τηλεπικοινωνίες, η Πληροφορική, το Χρηματοπιστωτικό και αλλού.

Η τηλεργασία είναι αρκετά διαδεδομένη στις χώρες κυρίως της Βόρειας Ευρώπης - ενδεικτικά στη Δανία τηλεργάζεται σχεδόν το 20% των εργαζομένων - ενώ σε ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο και Καναδά, θεωρητικά σχεδόν το ήμισυ των θέσεων εργασίας μπορεί να περάσει σε καθεστώς μερικής τηλεργασίας. Στη χώρα μας, με στοιχεία του 2017, σύμφωνα με σχετική μελέτη του ΣΕΒ, το ποσοστό των τηλεργαζομένων αγγίζει το 5% περίπου, με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο να ακουμπά το 8,3%.
Για να ανέβουν τα ποσοστά αυτά που συνδέονται με την «ανταγωνιστικότητα» των ευρωπαϊκών επιχειρηματικών ομίλων, το 2017 η σύνοδος του Συμβουλίου υπουργών Απασχόλησης της ΕΕ υιοθέτησε ομόφωνα την «Κοινή Εκθεση για την Απασχόληση», η οποία περιέγραφε και πρότεινε την παραπέρα ένταση της «ευέλικτης» εργασίας.

Ανάμεσα στα άλλα, σε αυτήν σημειωνόταν ως ανάγκη: «Τα κράτη - μέλη να δώσουν κίνητρα στις εταιρείες (...) για την εφαρμογή ευέλικτων διευθετήσεων εργασίας για γυναίκες και άνδρες», όπου ως «έξυπνες» διευθετήσεις εννοούν «τη χρήση των δυνατοτήτων που προσφέρει η σύγχρονη τεχνολογία (για παράδειγμα, τηλεργασία και ελαστικό ωράριο εργασίας)». Ακόμα τόνιζαν: «Παρά τις νέες τάσεις της εργασίας και τις τεχνολογικές εξελίξεις, οι περισσότεροι εργαζόμενοι στην Ευρώπη εξακολουθούν να εργάζονται με σταθερό ωράριο εργασίας και δεν αξιοποιούν πλήρως τις ευέλικτες ρυθμίσεις εργασίας, όπως την τηλεργασία».