ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ ΜΑΣ

Ολόλευκος σημαιοφόρος.. Πριν τη μπάλα..

Βίωμά μου είναι αυτό .. Δεν είμαι εγώ στη δεξιά φωτό, αλλά καμιά σημασία δεν έχει.. Είμαι στην αριστερή.. Φωτοτυπίες ο ένας του άλλου ήμασταν τότε όλα τα μικρά. Μπορεί αυτά να είναι σήμερα τρανοί μεγαλοαστοί. Που τότε κάθε Σάββατο περνούσαν όπως κι εγώ (είπαμε αριστερή φωτό) σκληρή δοκιμασία..Το βασανιστήριο της σκάφης. Βασανιστής η μάνα μας.. Της έβγαινε η ψυχή μέχρι να μας χώσει μέσα.. Φωνές απειλές τιμωρίες όλα υπήρχαν στο μενού. ΄Ωσπου στο τέλος μας βάφτιζε.. 

Προηγουμένως ζέσταινε το νερό σ' ένα μπουγαδοτσούκαλο και το "συγκέριαζε" (το ανεμείγνυε) με κρύο για να "χλιαρώσει" όπως μας έλεγαν. Αλλά με τις φωνές και τους καβγάδες αυτό είχε παγώσει... Νέα ταραχή. Αδίστακτος ο ...καθαριστής μιας πίεζε τη κεφάλα μας προς τη σκάφη και ξεκινούσε το λούσιμο με πράσινο σαπούνι.. Τι όμορφα που μύριζε.. Πως λέμε πράσινο σαπούνι Μασσαλίας ; Καμιά σχέση.

 Μετά μας έχωνε όλους μέσα.. Τσογλάνια του κερατά εμείς της την είχαμε στημένη. Την κάναμε μούσκεμα!! Αρχίζαμε και πλατσουρίζαμε τη στιγμή που αυτή μας έγδερνε για να βγει η κάσα από τα γόνατα και τους αγκώνες κυρίως. Πως αλλιώς άλλωστε.. Όλη μέρα στις αλάνες επιστρέφαμε σπίτι μιγάδες. Όσο σαπούνι υπολειπόταν το τύλιγε η μάνα μας σε ένα πανάκι και το έκανε σφουγγάρι. Και φυσικά το μπάνιο γινόταν παρουσία θεατών. Στα σίγουρα των υπολοίπων μελών της οικογένειας αλλά και της γειτονιάς. Ουδείς αντιδρούσε..

Το τελετουργικό ολοκληρωνόταν με την παραλαβή μας από τις γιαγιάδες για τις δεισιδαιμονίες τους.  Μας έβαζαν αλάτι στην κεφαλή για τη γλωσσοφαγιά, γιατί λέει τσι λουσμένους "τσι πιάνει πια εύκολα το κακό μάτι". 

Γεννημένοι οι περισσότεροι στα χωριά ή σε φτωχογειτονιές της Αθήνας όπως εγώ, όταν μπήκαμε πρώτη φορά σε σπίτι αστικό με μπάνιο το βλέπαμε σα διαστημόπλοιο. Το δε ντους ήταν ο ασύρματος..

 Μετά το 80 αρχίσαμε να τα έχουμε όλα. Από σαλόνια μέχρι στέρεο πάρκινγκ  και ασανσέρ..Μόνον που μετά το 1990 δεν ανεμιστήκαμε την κατεύθυνσή του.  Άρχισε αυτό να γλιστράει προς τα κάτω. Ώσπου σήμερα πιάσαμε πάτο. Επιστρέφουμε στο παρελθόν του μέλλοντός μας κατά τον χειρότερο δυνατό τρόπο. Κενοί συναισθημάτων σαν άδεια κοστούμια. Και εξακολουθούμε.  Γιατί ο πάτος είναι διπλός και τρίδιπλος.