Δεν ξεχωρίζω ευχές επειδή οι επιφανειακές της υποχρέωσης κατατίθενται μόνο στις δεξιώσεις και τα γκαλά της άρχουσας τάξης. Ο λαός στις ακουμπάει από καρδιάς. Συγχωρείστε με όμως που συγκινήθηκα για λόγους που δεν έχω δικαίωμα να εκθέσω (τραβάμε το ίδιο κουπί) επειδή ένας έλληνας της νοητικής εκπαιδευτικής πολιτικής και κοινωνικής εμβέλειας αλλά και ήθους του Γιώργου του Ρούσση (όσοι δεν τον γνωρίζουν στο facebook μετέχει) μου έστειλε τις πιο εγκάρδιες και αγωνιστικές του ευχές. Σηκώθηκα μερικούς πόντους ψηλότερα επειδή έχω αυτού του επιπέδου αναγνώστες. Φαίνεται;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου