Ευγένιος Ανδρικόπουλος
Η κάλπη ήταν αρκούντως αποκαλυπτική. Άνετη νίκη της ΝΔ και ήττα χάδι του Σύριζα με τη μύχια επιθυμία των «θεσμών» να έχει θριαμβευτικά επιβληθεί.
Το δίπολο.
Επειδή νικητής και ηττημένος από την ίδια μήτρα έχουν προκύψει. Οι αγορές τους εγκυμονούσαν εννιά μήνες τώρα. Για να γεννήσει η κάλπη το προϊόν της πανηγυρικής επιβεβαίωσης από την αριστοτέλεια σχέση μεταξύ αίτιου και αιτιατού. Αιτίας και αποτελέσματος δηλαδή.
Τι εγεννήθη;
Το παρά φύση τέκνο μιας πολιτικής διαστροφής. Της συνεύρεσης μεταξύ δύο πολιτικών ομοφιλοφύλων. Το συμβόλαιο κοινής συμβίωσης, έχει από καιρού υπογραφεί στις Βρυξέλλες, ανεξαρτήτως του ποιος θα είναι ο γονέας Α και ο γονέας Β. Το υιοθετημένο και από τους δύο μνημόνιο θ’ ανδρωθεί και θα γαλουχηθεί τα επόμενα χρόνια μέσα σε ένα αυστηρά προκαθορισμένο περιβάλλον. Το γνωστό..
Της άνευ αντιστάσεως εκποίησης όποιου ακόμη περιουσιακού στοιχείου έχει απομείνει στο δημόσιο.
Της ολικής εκθεμελίωσης –ούτε ρίζα δεν θέλουν εδώ- έχει απομείνει στις κοινωνικές δομές.
Την καταστροφή κάθε άρθρου, ακόμη ακόμη και κάθε ανθυποπαραγράφου από το νομικό πλαίσιο των σχέσεων εργασίας και την τελική επιβολή της εργασιακής ζούγκλας. Ήλιο με ήλιο επτά ημέρες την εβδομάδα.
Το οριστικό τέλος της δημόσιας περίθαλψης και τη δημόσιας παιδείας. Για τους έχοντες και κατέχοντες μόνον αυτές. Ο τζάμπας πέθανε και ήρθε ο πολιτικός ληξίαρχος, η ΝΔ, να το προσυπογράψει με τον πολιτικό συμβίο του, τον Σύριζα, καταεξευτελισμένο να του έχει αφαιρεθεί κάθε δικαίωμα λόγου. Ει μη μόνον άναρθρες κραυγές όπως αυτές που άκουσα απόψε από τον Τσακαλώτο. «Να μείνει ήσυχος ο κόσμος μας θα επανέλθουμε σύντομα και σοφότεροι!!»
Εδώ υπάρχει ένα θέμα σε σχέση με το ποιος είναι ο κόσμος του και τι ακριβώς εκπροσωπεί.. Επειδή στον μεταξύ τους διαγκωνισμό, για την κατάληψη της θέσης του εκτελεστικού διευθυντή στην επί το νοτιότερο άκρο θυγατρική των Βρυξελλών, η Ωραία Ελλάς, το σποτ της δεξιάς «πατρίς οικογένεια» (ναι τη πατρίδα που έκαναν κομμάτια και την οικογένεια που εξαφάνισαν) ξεπούλησε. Αντιθέτως του δικού τους «η έξοδος στη θάλασσα των καρχαριών» που δεν έπεισε και τους έμεινε στο ράφι.
Ωστόσο και οι δύο ικανοποιημένοι είναι. Win win το λένε αυτό στην χρηματιστηριακή γλώσσα. Αυτή που θα πρέπει να μάθουμε για να γίνουμε ανταγωνιστικοί. Οι μη ανταγωνιστικοί στον σκουπιδοφάγο του πολιτισμικού μας νεροχύτη.
Περί ενός πολιτικού Σοβέτο από την εποχή του απαρχάιντ πρόκειται, αλλά κρύβετε λόγια. Οι περιθωριοποιημένοι της ζωής στα σύγχρονα γκέτο της ανεργίας και των πεζοδρομίων.. Μα το ερώτημα παραμένει: Πως φτάσαμε ως εδώ..
Απλό.. Με αλλεπάλληλους καθεστωτικούς εκβιασμούς. Με έλλειμμα ενημέρωσης. Με αποπροσανατολιστικά πυροτεχνήματα. Τόσο από τη ΝΔ όσο και από τον Σύριζα. Η μεν πρώτη συνέτριψε τα εκ δεξιών της συγγενή μορφώματα, ο δε δεύτερος τα εξ ευωνύμων του. Το μόνο που άντεξε ήταν το ιστορικό ΚΚΕ που τώρα θα φέρει απελπιστικά μόνο όλο το ιστορικό βάρος της λαϊκής αφύπνισης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου