ΝΕΝΑ ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΥ

Φωνή από μετάξι.. Νένα Βενετσάνου. Είναι το μακρινό 1982 Πλάι της μονοκατοικίας που διέμενα στον Χολαργό-του γιου μου είναι δεν είναι δική μου- αλλά σε απόσταση, ο Χολαργός δεν είναι Κυψέλη, μια πολυκατοικία στην οποία είχε στρώσει τη ζωή της η Νένα. Αυγουστιάτικη πανσέληνος. Κανείς δεν κοιμάται.. Ευκαιρία ανανέωσης όρκων αγάπης. Και ξαφνικά η Νένα πιάνει το πιάνο της και ξεκινά να τραγουδά ζωντανά.. Κύμα μαγείας. Έχουμε όλοι ακινητοποιηθεί. Όλοι πλην ενός. Ενός ταξίαρχου σε αποστρατεία της ίδιας πολυκατοικίας που κατά τη διάρκεια της  μέρας στοίχιζε τις ελιές των πεζοδρομίων. Δεν με χώνευε με τίποτα. Εσείς οι δημοσιογράφοι ρίξατε την επανάσταση (21ηΑπρίλη χούντα) και βεβαίως άνοιγα τον οχετό μου απέναντι  στον καραβανα. Τι έκανε ο τύπος; Κάλεσε την αστυνομία!! Ω ναι!! Πλακώνουν οι μπάτσοι  τον βρίζει όλη η γειτονιά βγαίνω έξω εγώ.. Η Νένα δεν είχε πάρει χαμπάρι. Λέω στον πρώτο. Πόσο μαλάκας μπορεί να είναι κάποιος που να μην απολαμβάνει και μάλιστα δωρεάν τέτοια παράσταση και ο νεαρός αστυφύλακας με καταπλήσσει .. Θα μείνουμε κι εμείς να την ακούσουμε αλλά μη φτάσει αυτό στη διοίκηση !! Η μουσική εξευγενίζει, εξημερώνει, εξωραΐζει και εκπολιτίζει κάθε ον εκτός και αν αυτό ανήκει στους χουνταίους.