ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΚΗΛΙΔΑ

...ΚΑΤΑΓΡΑΦΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΙΚΟ ΤΗΛΕΣΚΟΠΙΟ HUBBLE ΣΤΟΝ ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ

 Προς τους αστρολόγους της πρωινάδικης εκσπερμάτωσης.. Πρόκειται περί αστρονομικής καταγραφής που αδιαφορεί παγερά για τη μοίρα κάθε σούργελου..

Την καταγραφή για πρώτη φορά μιας «Μεγάλης Σκοτεινής Κηλίδας», που προκαλείται από μια τεραστίων διαστάσεων καταιγίδα στον πλανήτη Ποσειδώνα, κατάφεραν οι αστρονόμοι, μέσω των διαδοχικών εικόνων που κατέγραψε το διαστημικό τηλεσκόπιο «Hubble».

 Αρχικά, το 2015 είχε εντοπισθεί στον παγωμένο Ποσειδώνα μια σχετικά μικρή θύελλα, όταν παρατηρήθηκε ο σχηματισμός φωτεινών λευκών νεφών από παγωμένους κρυστάλλους μεθανίου πάνω από μια τοποθεσία. Έως το 2018 στο ίδιο σημείο μαινόταν μια γιγάντια καταιγίδα με μέγεθος όσο όλη η Γη, σχηματίζοντας το αντίστοιχο της «Μεγάλης Ερυθράς Κηλίδας» στο Δία.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την πλανητική επιστήμονα Έιμι Σάιμον του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Goddard της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA), έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Αμερικανικής Ένωσης Γεωφυσικής «Geophysical Research Letters» (διαβάστε εδώ στα αγγλικά). Μετά και τη νέα ανακάλυψη, φθάνουν πλέον τις έξι οι μεγάλες σκοτεινές κηλίδες λόγω καταιγίδων που έχουν ανιχνευθεί στον Ποσειδώνα.

Οι πρώτες δύο είχαν εντοπισθεί το 1989 από το σκάφος «Voyager 2», κατά την πρώτη κοντινή του διέλευση από τον μπλε πλανήτη. Οι υπόλοιπες τέσσερις έγιναν αντιληπτές χάρη στο τηλεσκόπιο «Hubble» μετά την εκτόξευσή του το 1990, αλλά καμία από αυτές σε αρχικό στάδιο.

Αντίθετα με τη «Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα» του Δία, που φαίνεται να μαίνεται επί αιώνες (είχε παρατηρηθεί για πρώτη φορά το 1830 και μπορεί να έχει ηλικία 350 ετών), οι μεγάλες κηλίδες-καταιγίδες του Ποσειδώνα διαρκούν πολύ λιγότερο, ενώ μετακινούνται περισσότερο πάνω στον πλανήτη, ώσπου τελικά να διαλυθούν από τους ισχυρούς ανέμους η ταχύτητα των οποίων δεν έχει υπολογισθεί ακόμη, αν και εκτιμάται ότι φθάνει τα 359 χιλιόμετρα την ώρα, περίπου όσο και στην καταιγίδα του Δία.

 Οι επιστήμονες, σε μια ξεχωριστή έρευνα που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό αστρονομίας «Astronomical Journal» , εκτιμούν ότι τέτοιες καταιγίδες σχηματίζονται στον Ποσειδώνα κάθε τέσσερα έως έξι χρόνια, ενώ οι περισσότερες δεν ζουν για πάνω από δύο χρόνια, αν και κάποιες διαρκούν μια εξαετία.

Όπως και στο Δία, οι ποσειδώνιες καταιγίδες σχηματίζονται σε περιοχές με υψηλή ατμοσφαιρική πίεση, αντίθετα με τη Γη, όπου οι καταιγίδες δημιουργούνται γύρω από περιοχές με χαμηλή πίεση (χαμηλό βαρομετρικό).
(Πηγή: NASA, με πληροφορίες από: ΑΠΕ-ΜΠΕ)