ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ

 Στη πεπατημένη της ολιγαρχίας και ως γνήσιος εκπρόσωπος του ΣΕΒ κινήθηκε το άλλο καθεστωτικό απόπλυμα ο Μητσοτάκης.. Σε κάποια δε σημεία της ομιλίας του υπερέβη εαυτόν τόσο που και η άρχουσα τάξη που τον άκουγε κοκκίνισε απο ντροπή..

Ο Κυρ. Μητσοτάκης έκανε λόγο για «χαμένες» ευκαιρίες για τον «πραγματικό θεσμικό εκσυγχρονισμό της χώρας», χαρακτηρίζοντας έτσι την ακόμα μεγαλύτερη προσαρμογή στις ανάγκες του κεφαλαίου. Κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι αρνήθηκε την πρότασή του «να ψηφιστούν, τουλάχιστον με τη σύμφωνη γνώμη των δύο μεγάλων κομμάτων της Βουλής, όλα τα άρθρα που εμείς και ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρούμε ότι πρέπει να αναθεωρηθούν».

Κατηγόρησε επίσης την κυβέρνηση ότι «δεν είχε προτάσεις» για τη δημόσια διοίκηση, για την Παιδεία, τη Δικαιοσύνη, την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Ιδιαίτερα στάθηκε στην ανάγκη του κεφαλαίου για «ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς» και για «σταθερή φορολογία», ώστε «να γίνει πιο ελκυστικό το επενδυτικό περιβάλλον στη χώρα».

Επέμεινε και αυτός, όπως και ο πρωθυπουργός, στην «καθιέρωση σταθερού εκλογικού κύκλου περιορίζοντας τους λόγους πρόωρης διάλυσης της Βουλής». Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να εκλέγεται από τη Βουλή με αυξημένη πλειοψηφία, και όταν αυτό δεν επιτυγχάνεται, να τον επιλέγει η απλή πλειοψηφία των βουλευτών. Επανέλαβε την ανάγκη για «σταθερό και αναπτυξιακό οικονομικό περιβάλλον με κανόνες που να αποτρέπουν τον δημοσιονομικό εκτροχιασμό. Υποχρέωση για ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς», ώστε να περιορίζονται στο ελάχιστο τα όποια ελάχιστα φιλολαϊκά μέτρα μπορεί να αποσπάσει ο λαός, ενώ ξεχώρισε τη «δυνατότητα ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων».

Εξέφρασε δε γνήσια την αγωνία του για τους «επενδυτές», λέγοντας: «Ποιος επενδυτής θα εμπιστευτεί μία γραφειοκρατική διοίκηση, ένα κράτος χωρίς σταθερό φορολογικό καθεστώς, χωρίς ανεξάρτητη Δικαιοσύνη;».

Σε ένα τέτοιο κλίμα είπε ότι οι ερχόμενες τοπικές εκλογές και ευρωεκλογές θα είναι «δημοψήφισμα απέναντι στην κυβέρνηση και την πολιτική της». Αναπαράγοντας τη λογική της «χαμένης ψήφου», συνέχισε λέγοντας ότι «στις 26 Μαΐου δεν υπάρχουν, πια, περιθώρια για ανώδυνες επιλογές, δεν υπάρχουν περιθώρια για εύκολες διαμαρτυρίες, για άσκοπες ψήφους σε δυνάμεις που δεν μπορούν να αλλάξουν τη ροή των γεγονότων. Το μήνυμα πρέπει να σταλεί. Και πρέπει να είναι ηχηρό. Καμία ψήφος δεν θα πάει χαμένη».