Βγαλμένο από τις κιτρισμένες μουσικές σελίδες μιας άλλης παρωχημένης εποχής.. Ξένης ως προς τη σύγχρονη.. Των ασύλληπτων ταχυτήτων.. Που τρομαγμένος ο άνθρωπος του χαμένου βηματισμού, νομίζει πως για να τις παρακολουθήσει, οφείλει ν’ απαλλαγεί από το βαρίδια του.. Το συναίσθημα είναι ένα από αυτά. Το κυρίαρχο.. Επειδή τον κρατούσε γειωμένο με αξίες ευγενείς αλλά: Περιττές και δυσνόητες στο παρόν μα ως εξ αυτού απαιτητικές. Γιατί ποτέ δεν θα επέτρεπαν στο δημιούργημα να υψωθεί πάνω από τον δημιουργό.. Και πεζοδρομιακά.. Μπορεί η ρόδα να τρέχει γρηγορότερα από τον άνθρωπο αλλά πάντα υπό τις διαταγές του..
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου