Τα κόκαλά του έχει σκουριάσει ο νοτιάς.. Τα πνευμόνια του έχει πνίξει ο καπνός. Τον ανδρισμό του αποσυνθέτει η σύφιλη από τις πουτάνες. Το στομάχι του από το σκορβούτο της κονσέρβας.. Το βλέμμα του θόλωσε απ' τ' αλάτι. Του σκοτεινού θηρίου .. Που αρχίζει εκεί που τελειώνει. Και καταπίνει όποιον το ταξίδεψε. Μόνο η καρδιά τού'μεινε. Σημαδεμένη..Με κανά δυο ερωτικά εμφράγματα.. Πια τη χαρίζει μα δεν υπάρχουν εθελοντές..
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου